ยมก ภาค ๒
ฉบับ มจร. · พระอภิธรรมปิฎก · เล่มที่ ๓๙ · ๖๔๙ หน้า
สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๓๔ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น
- หน้า ๑–๑๗ จิตตยมก อุทเทส: สุทธจิตตสามัญญะ (ปุคคลวาร-ธัมมวาร-ปุคคลธัมมวาร-มิสสกวาร) เปิดเล่ม (พระอภิธรรมปิฎก ยมก ภาค ๒) ด้วยจิตตยมก หมวดที่ ๘/๑๐ ส่วนอุทเทส (ตั้งคำถามล้วน ยังไม่เฉลย) ว่าด้วยความเกิด-ดับของจิตผ่าน ๔ นัย คือ ปุคคลวาร ธัมมวาร ปุคคลธัมมวาร และมิสสกวาร แต่ละวารมี ๑๔ อนุวรรคซ้ำแบบเดียวกัน เช่น อุปปาทนิโรธกาลสัมเภทวาร อุปปาทวาร นิโรธวาร อตีตานาคตวาร
- หน้า ๑๗–๒๗ จิตตยมก นิทเทส: ปุคคลวาร (เฉลยด้วยอนุโลม-ปฏิโลม) ส่วนนิทเทสเฉลยคำถามที่ตั้งไว้ในอุทเทสของปุคคลวาร ด้วยรูปแบบอนุโลม-ปฏิโลม อ้างข้อยกเว้นสำคัญที่ใช้ซ้ำตลอดคัมภีร์ยมก เช่น ขณะแห่งปัจฉิมจิต ผู้เข้านิโรธสมาบัติ ผู้อุบัติในอสัญญสัตตภูมิ ภังคขณะ/อุปปาทขณะ
- หน้า ๒๗–๔๓ จิตตยมก นิทเทส: ธัมมวาร-ปุคคลธัมมวาร-มิสสกวาร (จบจิตตยมก ยมกที่ ๘) นิทเทสของธัมมวาร (จิตล้วนไม่เจาะจงบุคคล) ปุคคลธัมมวาร (จิตของบุคคล+จิตล้วน) และมิสสกวาร (ใช้จิตแบบผสมคุณสมบัติ เช่น มีราคะ กุศล อกุศล อัพยากฤต) ปิดท้ายด้วย "นิทเทสวาร จบ" ที่หน้า ๔๓ ซึ่งเป็นการจบจิตตยมกทั้งเล่มอย่างสมบูรณ์
- หน้า ๔๓–๕๖ ธัมมยมก (ยมกที่ ๙) เริ่มต้น: ปัณณัตติวาร อุทเทส+นิทเทส จิตตยมกจบแล้วที่หน้า ๔๓ หน้า ๔๔ เริ่มยมกใหม่คือธัมมยมก ส่วนปัณณัตติวาร ตั้งคำถามและเฉลยความสัมพันธ์ระหว่างสภาวะที่เป็นกุศล/อกุศล/อัพยากฤต กับสภาวธรรมทั่วไป ผ่าน ๔ วาร คือปทโสธนวาร ปทโสธนมูลจักกวาร สุทธธัมมวาร สุทธธัมมมูลจักกวาร (นัยอนุโลม-ปัจจนีกะ)
- หน้า ๕๖–๖๔ ธัมมยมก ปวัตติวาร ๑.อุปปาทวาร ๑.ปัจจุปปันนวาร จบปัณณัตติวารนิทเทสที่หน้า ๕๖ เข้าสู่ปวัตติวาร หมวดอุปปาทวาร วรรคปัจจุปปันนวาร ถามตอบกุศล-อกุศล-อัพยากตธรรม "กำลังเกิด" ตามแบบแผนอนุโลม/ปัจจนีก แยกบุคคล-โอกาส-ปุคคโลกาส
- หน้า ๖๔–๗๖ อุปปาทวาร: อตีตวาร (เคยเกิด) และอนาคตวาร (จักเกิด) ถามตอบกุศล-อกุศล-อัพยากตธรรม "เคยเกิด" (อตีตวาร) และ "จักเกิด" (อนาคตวาร) ตามแบบแผนอนุโลม/ปัจจนีก แยกบุคคล-โอกาส-ปุคคโลกาส เช่นเดียวกับปัจจุปปันนวารก่อนหน้า
- หน้า ๗๖–๙๓ อุปปาทวาร: ผสมกาล ๓ คู่ (ปิดอุปปาทวาร) ถามตอบผสมสองกาลเวลา "กำลังเกิด-เคยเกิด" "กำลังเกิด-จักเกิด" และ "เคยเกิด-จักเกิด" ของกุศล-อกุศล-อัพยากตธรรม ปิดท้ายหมวดอุปปาทวารทั้งหมดที่หน้า ๙๓ ก่อนเข้าสู่นิโรธวาร
- หน้า ๙๓–๑๐๖ ๒.นิโรธวาร: ปัจจุปปันนวาร (กำลังดับ) และอตีตวาร (เคยดับ) เริ่มหมวดนิโรธวาร วรรคปัจจุปปันนวาร ถามตอบกุศล-อกุศล-อัพยากตธรรม "กำลังดับ" และวรรคอตีตวาร "เคยดับ" ตามแบบแผนอนุโลม/ปัจจนีก บุคคล-โอกาส-ปุคคโลกาส เช่นเดียวกับอุปปาทวาร
- หน้า ๑๐๖–๑๒๗ นิโรธวาร: อนาคตวาร และผสมกาล ๓ คู่ (ปิดนิโรธวาร) ถามตอบ "จักดับ" (อนาคตวาร) แล้วผสมกาล "กำลังดับ-เคยดับ" "กำลังดับ-จักดับ" "เคยดับ-จักดับ" ปิดท้ายหมวดนิโรธวารทั้งหมดด้วย "นิโรธวาร จบ" ที่หน้า ๑๒๗
- หน้า ๑๒๗–๑๔๖ ๓.อุปปาทนิโรธวาร: ปัจจุปปันน/อตีต/อนาคตวาร เริ่มหมวดใหม่ อุปปาทนิโรธวาร ถามคู่กำลังเกิด-กำลังดับ (หรือเคยเกิด-เคยดับ, จักเกิด-จักดับ) ของกุศล/อกุศล/อัพยากฤต แต่ละวารมีอนุโลม/ปัจจนีก x บุคคล/โอกาส/ปุคคโลกาส กล่าวถึงบุคคลกำลังจุติ กำลังอุบัติ อรูปภูมิ อสัญญสัตตภูมิ
- หน้า ๑๔๖–๑๖๒ อุปปาทนิโรธวาร: ผสมกาล ๓ คู่ + ภาวนาวาร (จบธัมมยมก ยมกที่ ๙) ผสมกาลของอุปปาทนิโรธวารจบทั้งหมดที่หน้า ๑๖๒ (จบอุปปาทนิโรธวาร-ปวัตติวาร) ตามด้วย ๓.ภาวนาวาร สั้นๆ ถามผู้กำลังเจริญกุศล/ละอกุศลพร้อมกัน จบด้วย "ภาวนาวาร จบ" ซึ่งปิดท้ายธัมมยมก (ยมกที่ ๙ จาก ๑๐) ทั้งหมดในหน้าเดียวกัน
- หน้า ๑๖๓–๑๘๖ อินทรียยมก (ยมกที่ ๑๐/สุดท้าย) เริ่มต้น: บัญชีอินทรีย์ ๒๒ + ปัณณัตติวารอุทเทส (มาติกา) เริ่มยมกสุดท้ายในคัมภีร์ยมก แสดงบัญชีอินทรีย์ ๒๒ (จักขุนทรีย์ถึงอัญญาตาวินทรีย์) จากนั้นเป็นมาติกา (บัญชีคำถามล้วน ยังไม่เฉลย) ของปัณณัตติวารอุทเทส ครอบคลุมปทโสธนวาร ปทโสธนมูลจักกวาร สุทธินทรียวาร สุทธินทรียมูลจักกวาร ทั้งฝ่ายอนุโลมและปัจจนีกะ
- หน้า ๑๘๗–๒๑๗ ปัณณัตติวารนิทเทส ๑.ปทโสธนวาร + ๒.ปทโสธนมูลจักกวาร (ไขความอนุโลม-ปัจจนีกะ) เริ่มภาคนิทเทส (ไขความจริง) ของปัณณัตติวาร ด้วยปทโสธนวาร ถามตอบทีละคู่แบบเต็มรูปแบบ (อนุ./ปฏิ./วิ.) เช่น จักขุเป็นจักขุนทรีย์ใช่ไหม-วิสัชนาแยกทิพพจักขุ/ปัญญาจักขุออกจากจักขุนทรีย์ ครบ ๒๒ อินทรีย์ ตามด้วยปทโสธนมูลจักกวารที่ไขความวนคู่จักขุ/โสตะฯลฯ กับอินทรีย์อื่นทีละคู่จนครบ ๒๒ อินทรีย์
- หน้า ๒๑๘–๒๔๘ ปัณณัตติวารนิทเทส ๓.สุทธินทรียวาร + ๔.สุทธินทรียมูลจักกวาร (จบปัณณัตติวารทั้งหมด) ไขความสุทธินทรียวาร (จักขุเป็นอินทรีย์ใช่ไหม โดยไม่ระบุชนิดอินทรีย์เฉพาะ) แล้วสุทธินทรียมูลจักกวาร ไขความแบบวนคู่ทุกอินทรีย์ ทั้งฝ่ายอนุโลมและปัจจนีกะ ปิดท้ายปัณณัตติวารอินทรียยมกทั้งหมดที่หน้า ๒๔๘ ก่อนเข้าสู่ปวัตติวาร
- หน้า ๒๔๙–๒๗๔ ปวัตติวาร ๑.อุปปาทวาร ๑.ปัจจุปปันนวาร: อนุโลมบุคคล และอนุโลมโอกาส เข้าสู่ปวัตติวาร หมวดอุปปาทวาร (กำลังเกิด) ปัจจุปปันนวาร แบบอนุโลมบุคคล ถามว่าอินทรีย์หนึ่งของบุคคลใดกำลังเกิด อินทรีย์อีกอย่างของบุคคลนั้นกำลังเกิดด้วยหรือไม่ ไล่มูลกนัยจักขุนทรีย์ถึงปัญญินทรีย์ ตามด้วยอนุโลมโอกาส (เปลี่ยนฐานเป็นภูมิ)
- หน้า ๒๗๔–๒๙๔ อุปปาทวาร: อนุโลมปุคคโลกาส (บุคคล+ภูมิร่วมกัน) รวมฐานบุคคลและภูมิเข้าด้วยกัน ถามว่าอินทรีย์หนึ่งของบุคคลใดในภูมิใดกำลังเกิด อินทรีย์อีกอย่างของบุคคลนั้นในภูมินั้นกำลังเกิดด้วยหรือไม่ ไล่มูลกนัยจักขุนทรีย์ถึงปัญญินทรีย์จนครบ ปิดท้ายฝ่ายอนุโลมของอุปปาทวารทั้งหมด
- หน้า ๒๙๔–๓๒๓ อุปปาทวาร: ปัจจนีกบุคคล และปัจจนีกโอกาส หมวดปัจจนีก (ฝ่ายปฏิเสธ) ของอุปปาทวาร ถามว่าอินทรีย์หนึ่งไม่กำลังเกิด อินทรีย์อีกตัวไม่กำลังเกิดด้วยหรือไม่ ไล่มูลกนัยครบทั้งระดับบุคคลและระดับภูมิ กล่าวถึงบุคคลผู้เข้านิโรธสมาบัติและผู้อุบัติในอสัญญสัตตภูมิเป็นตัวอย่างซ้ำหลายครั้ง
- หน้า ๓๒๓–๓๔๔ อุปปาทวาร: ปัจจนีกปุคคโลกาส (จบวาระที่ ๑ อุปปาทวาร) หมวดสุดท้ายของอุปปาทวาร ผสมเกณฑ์บุคคลและภูมิเข้าด้วยกันในฝ่ายปฏิเสธ ไล่มูลกนัยจักขุนทรีย์ถึงปัญญินทรีย์อย่างละเอียด ปิดท้ายวาระที่ ๑ อุปปาทวารทั้งหมดที่หน้า ๓๔๔
- หน้า ๓๔๔–๓๗๙ ๒.อตีตวาร: อนุโลม และปัจจนีก (บุคคล/โอกาส/ปุคคโลกาส) วาระที่ ๒ เปลี่ยนถ้อยคำถามจาก "กำลังเกิด" เป็น "เคยเกิด" ครบทั้งฝ่ายอนุโลมและปัจจนีก แยกบุคคล/โอกาส/ปุคคโลกาส เช่นเดียวกับอุปปาทวาร ปิดท้ายวาระที่ ๒ ทั้งหมดที่หน้า ๓๗๙
- หน้า ๓๘๐–๔๐๘ ๓.อนาคตวาร: อนุโลม (บุคคล/โอกาส/ปุคคโลกาส) วาระที่ ๓ ถามด้วยคำว่า "จักเกิด" กล่าวถึงบุคคลที่จักอุบัติในภูมิต่างๆ แล้วปรินิพพาน และ "ปัจฉิมจิต" (จิตดวงสุดท้ายก่อนปรินิพพาน) เป็นเงื่อนไขข้อยกเว้นหลัก ครบฝ่ายอนุโลมทั้งบุคคล/โอกาส/ปุคคโลกาส
- หน้า ๔๐๙–๔๒๑ อนาคตวาร: ปัจจนีกบุคคล หมวดปัจจนีกของอนาคตวาร (มิติบุคคลอย่างเดียว) ถามว่าอินทรีย์ของบุคคลใดไม่ใช่จักเกิด อินทรีย์อื่นของบุคคลนั้นไม่ใช่จักเกิดด้วยหรือไม่ อ้างถึงปัจฉิมภวิกบุคคลและกรณีเพศที่เกิดได้เฉพาะบางภพ
- หน้า ๔๒๑–๔๔๒ อนาคตวาร: ปัจจนีกโอกาส และปัจจนีกปุคคโลกาส (จบวาระที่ ๓) ปัจจนีกโอกาส (มิติภูมิ) และปัจจนีกปุคคโลกาส (ผสมบุคคล+ภูมิ) ของอนาคตวาร เป็นการปฏิเสธที่ซับซ้อนที่สุด อ้างถึงรูปาวจร อรูปาวจร อสัญญสัตตภูมิ ปิดท้ายวาระที่ ๓ อนาคตวารทั้งหมดที่หน้า ๔๔๒
- หน้า ๔๔๓–๔๕๑ ๔.ปัจจุปปันนาตีตวาร: อนุโลมบุคคล จุดเปลี่ยนวรรคสำคัญ: ขึ้นวรรคที่ ๔ ปัจจุปปันนาตีตวาร เปลี่ยนกาลจากอนาคต (จักเกิด) เป็นปัจจุบัน-อดีต (กำลังเกิด/เคยเกิด) ถามว่าอินทรีย์ของบุคคลใดกำลังเกิด อินทรีย์อื่นของบุคคลนั้นเคยเกิดด้วยหรือไม่ ไล่มูลกนัยครบในมิติบุคคลอย่างเดียว
- หน้า ๔๕๑–๔๘๒ ปัจจุปปันนาตีตวาร: อนุโลมโอกาส-ปุคคโลกาส และปัจจนีกทั้งหมด (จบวาระที่ ๔) ต่อด้วยอนุโลมโอกาสและอนุโลมปุคคโลกาส แล้วปัจจนีกบุคคล/โอกาส/ปุคคโลกาสของปัจจุปปันนาตีตวาร ปิดท้ายวาระที่ ๔ ทั้งหมดที่หน้า ๔๘๒ [พบช่องว่างในต้นฉบับตรงรอยต่อหน้า ๔๕๑-๔๕๒: ข้อความขาดหายกลางประโยค เทียบรูปแบบซ้ำในย่อหน้าคู่ขนานยืนยันว่าไม่ใช่การย่อโดยตั้งใจ]
- หน้า ๔๘๒–๔๙๙ ๕.ปัจจุปปันนานาคตวาร: อนุโลมบุคคล และอนุโลมโอกาส วรรคที่ ๕ ผสมกาลปัจจุบัน-อนาคต ถามว่าอินทรีย์หนึ่งกำลังเกิด อีกอินทรีย์หนึ่งจักเกิดหรือไม่ ใช้แนวคิดปัจฉิมภวิกบุคคล (ผู้อยู่ภพสุดท้ายก่อนปรินิพพาน) เป็นข้อยกเว้นหลักซ้ำในเกือบทุกคู่อินทรีย์
- หน้า ๔๙๙–๕๑๗ ปัจจุปปันนานาคตวาร: อนุโลมปุคคโลกาส (จบฝ่ายอนุโลม) ขยายอนุโลมปุคคโลกาสของปัจจุปปันนานาคตวาร ระบุทั้งบุคคลและภูมิ ใช้เกณฑ์ปัจฉิมภวิกบุคคล จิตที่สัมปยุต/วิปปยุตด้วยโสมนัส-อุเบกขา-สัทธา-ญาณ กรณีผู้เข้านิโรธสมาบัติ/อสัญญสัตตภูมิ ไล่ครบจนจบฝ่ายอนุโลมทั้งหมดที่หน้า ๕๑๗
- หน้า ๕๑๗–๕๓๗ ปัจจุปปันนานาคตวาร: ปัจจนีกบุคคล หมวดปัจจนีกบุคคลของปัจจุปปันนานาคตวาร ถามคู่ปฏิเสธ "อินทรีย์ใดไม่กำลังเกิด อินทรีย์อื่นก็ไม่ใช่จักเกิดใช่ไหม" ไล่มูลกนัยจักขุนทรีย์ถึงปัญญินทรีย์จนครบที่หน้า ๕๓๗ [ระหว่างนี้ที่หน้า ๕๒๗-๕๒๘ พบคำถามหนึ่งข้อหายไปจากต้นฉบับ มีเฉพาะคำตอบ วิ. โผล่มาโดยไม่มีคำถามนำ]
- หน้า ๕๓๗–๕๓๘ ปัจจุปปันนานาคตวาร: ปัจจนีกโอกาส — ช่องว่างสำคัญในต้นฉบับ หมวดปัจจนีกโอกาสเริ่มด้วยคำถามเรื่องจักขุนทรีย์-โสมนัสสินทรีย์ในภูมิ แต่ไม่มีคำตอบ (วิ.) ปรากฏเลย ต้นฉบับตัดข้ามไปเริ่มหมวดใหม่ "ปัจจนีกปุคคโลกาส" ทันที ทำให้เนื้อหาปัจจนีกโอกาสทั้งหมด (ที่ควรมีครบ ๒๒ อินทรีย์เหมือนหมวดอื่น) ขาดหายไปเกือบทั้งหมด เหลือเพียงคำถามเดียวที่ไม่มีคำตอบ
- หน้า ๕๓๘–๕๖๐ ปัจจุปปันนานาคตวาร: ปัจจนีกปุคคโลกาส (จบวาระที่ ๕) หมวดปัจจนีกปุคคโลกาส (ระบุทั้งบุคคลและภูมิ) ไล่ตามมูลกนัยจักขุนทรีย์ถึงปัญญินทรีย์ ครบสมบูรณ์ทุกคู่โดยไม่มีช่องว่างเพิ่มเติม ปิดท้ายวาระที่ ๕ ปัจจุปปันนานาคตวารทั้งหมดที่หน้า ๕๖๐
- หน้า ๕๖๑–๕๗๑ ๖.อตีตานาคตวาร: อนุโลมบุคคล วาระที่ ๖ (วาระสุดท้ายของปวัตติวาร) ถามในรูปแบบ "เคยเกิด...จักเกิด" แทนกำลังเกิด/จักเกิด คำตอบส่วนใหญ่สั้นเพียง "ใช่" เพราะกฎเกณฑ์ตรงไปตรงมากว่าวาระก่อน ไล่ครบมูลกนัยจักขุนทรีย์ถึงปัญญินทรีย์
- หน้า ๕๗๑–๖๐๕ อตีตานาคตวาร: อนุโลมโอกาส-ปุคคโลกาส และปัจจนีกทั้งหมด (จบปวัตติวารทั้งหมดของอินทรียยมก) ต่อด้วยอนุโลมโอกาสและอนุโลมปุคคโลกาส แล้วปัจจนีกบุคคล/โอกาส/ปุคคโลกาสของอตีตานาคตวาร ปิดท้ายด้วย "ปวัตติวาร จบ" ที่หน้า ๖๐๕ ซึ่งปิดวาระย่อยทั้ง ๖ (อุปปาท-อตีต-อนาคต-ปัจจุปปันนาตีต-ปัจจุปปันนานาคต-อตีตานาคตวาร) ของอินทรียยมกโดยสมบูรณ์
- หน้า ๖๐๖–๖๑๙ ๓.ปริญญาวาร ๑.ปัจจุปปันนวาร + ๒.อตีตวาร: กำหนดรู้-ละ-เจริญ-ทำให้แจ้งอินทรีย์ เริ่มวาระที่ ๓ ปริญญาวาร เปลี่ยนกรอบคำถามจากเกิด-ดับเป็นการปฏิบัติธรรม ว่าด้วยบุคคลผู้กำลัง/เคยกำหนดรู้ ละ เจริญ หรือทำให้แจ้งอินทรีย์ต่างๆ ใช้มูลกนัยจักขุนทรีย์ โทมนัสสินทรีย์ อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ อัญญินทรีย์ ทั้งฝ่ายอนุโลมและปัจจนีกะ ในปัจจุปปันนวารและอตีตวาร
- หน้า ๖๒๐–๖๓๔ ปริญญาวาร ๓.อนาคตวาร + ๔.ปัจจุปปันนาตีตวาร ดำเนินตามกรอบปริญญาวารต่อด้วยอนาคตวาร (กาลอนาคต "จัก...") แล้วปัจจุปปันนาตีตวาร (ผสมปัจจุบัน-อดีต) ซ้ำมูลกนัยชุดเดิม (จักขุนทรีย์ โทมนัสสินทรีย์ อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ อัญญินทรีย์) ทั้งฝ่ายอนุโลมและปัจจนีกะในแต่ละวาระ
- หน้า ๖๓๕–๖๔๙ ปริญญาวาร ๕.ปัจจุปปันนานาคตวาร + ๖.อตีตานาคตวาร (จบอินทรียยมก จบเล่ม ๓๙) วาระสุดท้ายของปริญญาวาร คือปัจจุปปันนานาคตวารและอตีตานาคตวาร ไล่มูลกนัยจักขุนทรีย์ โทมนัสสินทรีย์ อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ อัญญินทรีย์ ทั้งอนุโลมและปัจจนีกะจนครบ ปิดท้ายด้วยข้อความ ๓ ชั้น "อัญญินทรียมูลกนัย จบ" "ปริญญาวาร จบ" และ "อินทรียยมก จบ" ที่หน้า ๖๔๙ ซึ่งปิดท้ายอินทรียยมก (ยมกที่ ๑๐ สุดท้าย) ปิดคัมภีร์ยมกทั้งหมด และปิดเล่ม ๓๙
หน้า ๑–๕๐
หน้า ๕๑–๑๐๐
หน้า ๑๐๑–๑๕๐
หน้า ๑๕๑–๒๐๐
หน้า ๒๐๑–๒๕๐
หน้า ๒๕๑–๓๐๐
หน้า ๓๐๑–๓๕๐
หน้า ๓๕๑–๔๐๐
หน้า ๔๐๑–๔๕๐
หน้า ๔๕๑–๕๐๐
หน้า ๕๐๑–๕๕๐
หน้า ๕๕๑–๖๐๐