มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์
ฉบับหลวง · พระสุตตันตปิฎก · เล่มที่ ๑๒ · ๔๓๐ หน้า
สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๔๘ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น
-
หน้า ๑–๑๐
มูลปริยายสูตร
พระพุทธเจ้าทรงวิเคราะห์การรับรู้/ยึดถือธาตุ สัตว์ เทวดา จนถึงพระนิพพาน ผ่าน 8 ระดับบุคคล แสดงว่าพระอริยะกำหนดรู้แล้วไม่ยึดถือ ต่างจากปุถุชนที่ยึดมั่นทุกสิ่งแม้กระทั่งนิพพาน
-
หน้า ๑๑–๑๖
สัพพาสวสังวรสูตร
ทรงแสดงวิธีละอาสวะ 7 ประการ ได้แก่ ทัสสนา สังวร ปฏิเสวนา ขันติ ปริวัชชนา วิโนทนา และภาวนา
-
หน้า ๑๗–๒๒
ธรรมทายาทสูตร
ทรงสอนให้ภิกษุเป็นธรรมทายาทไม่ใช่อามิสทายาท พระสารีบุตรแสดงธรรม 16 ประการและมัชฌิมาปฏิปทาคืออริยมรรคมีองค์ 8
-
หน้า ๒๓–๓๑
ภยเภรวสูตร
บทสนทนากับชาณุโสณีพราหมณ์เรื่องความน่ากลัวของป่า พระพุทธเจ้าทรงเล่าประสบการณ์ก่อนตรัสรู้จนถึงบรรลุวิชชา 3 ในคืนตรัสรู้
-
หน้า ๓๒–๔๒
อนังคณสูตร
พระสารีบุตรแสดงบุคคล 4 จำพวกเรื่องกิเลส (อังคณะ) ผ่านตัวอย่างความปรารถนาลาภสักการะของภิกษุ 16 กรณี
-
หน้า ๔๓–๔๗
อากังเขยยสูตร
ข้อที่พึงหวังได้ 17 อย่างสำหรับภิกษุผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ตั้งแต่เป็นที่รักของเพื่อนจนถึงอาสวักขยญาณ
-
หน้า ๔๘–๕๑
วัตถูปมสูตร
อุปมาจิตเศร้าหมองกับผ้าเปื้อนมลทิน อุปกิเลส 16 ประการ และเรื่องสุนทริกภารทวาชพราหมณ์ที่พระพุทธเจ้าทรงปฏิเสธการล้างบาปด้วยน้ำศักดิ์สิทธิ์
-
หน้า ๕๒–๖๒
สัลเลขสูตร
พระมหาจุนทะทูลถามเรื่องทิฏฐิ ทรงชี้ว่าฌานไม่ใช่ธรรมขัดเกลากิเลสที่แท้จริง แล้วแสดงธรรมเครื่องขัดเกลากิเลส 44 ข้อ
-
หน้า ๖๓–๗๒
สัมมาทิฏฐิสูตร
พระสารีบุตรอธิบายความหมายของสัมมาทิฏฐิผ่าน 16 ปริยาย ตามรูปแบบปฏิจจสมุปบาท (เหตุเกิด-ความดับ-ทางดับ)
-
หน้า ๗๓–๘๘
มหาสติปัฏฐานสูตร
ทรงแสดงสติปัฏฐาน 4 อย่างละเอียด (กายานุปัสสนา เวทนานุปัสสนา จิตตานุปัสสนา ธัมมานุปัสสนา) จบมูลปริยายวรรคที่ 1
-
หน้า ๘๙–๙๔
จูฬสีหนาทสูตร
สมณะ 4 จำพวกมีเฉพาะในศาสนานี้ ทิฏฐิ 2 (ภวทิฏฐิ-วิภวทิฏฐิ) และอุปาทาน 4 ประการ
-
หน้า ๙๕–๑๑๓
มหาสีหนาทสูตร
ตอบโต้สุนักขัตตะที่ติเตียนพระพุทธเจ้า ด้วยกำลังของตถาคต 10 เวสารัชชธรรม 4 กำเนิด 4 คติ 5 และการบำเพ็ญทุกรกิริยาอย่างละเอียดสยดสยอง
-
หน้า ๑๑๔–๑๒๒
มหาทุกขักขันธสูตร
ทรงแสดงคุณ โทษ และการถ่ายถอน (นิสสรณะ) ของกาม รูป และเวทนา โดยพรรณนาโทษของกามและอุปมาซากศพ 9 ระยะ
-
หน้า ๑๒๓–๑๒๙
จูฬทุกขักขันธสูตร
เจ้าศากยะมหานามะทูลถามเรื่องโลภะ โทสะ โมหะยังครอบงำจิตได้แม้เข้าใจธรรมแล้ว ต้องละกามด้วยการได้ปีติสุขจากฌาน
-
หน้า ๑๓๐–๑๓๙
อนุมานสูตร
พระมหาโมคคัลลานะแสดงธรรม 16 ประการที่ทำให้เป็นคนว่ายากและว่าง่าย พร้อมอุปมาส่องกระจกดูสิวฝุ่นบนใบหน้า
-
หน้า ๑๔๐–๑๔๖
เจโตขีลสูตร
ตะปูตรึงใจ 5 ประการและเครื่องผูกพันใจ 5 ประการ จบด้วยอุปมาแม่ไก่ฟักไข่ที่ลูกไก่ทำลายเปลือกออกมาได้เอง
-
หน้า ๑๔๗–๑๕๑
วนปัตถสูตร
หลักเกณฑ์ว่าภิกษุควรอยู่หรือหลีกจากป่า บ้าน หรือบุคคลใด โดยพิจารณาจากความเจริญของสติสมาธิและความหาง่ายของปัจจัย 4 จบสีหนาทวรรคที่ 1
-
หน้า ๑๕๒–๑๕๙
มธุปิณฑิกสูตร
พระมหากัจจานะอธิบายกระบวนการอายตนะ-ผัสสะ-เวทนา-สัญญา-วิตก-ปปัญจสัญญาสังขาอย่างละเอียด พระพุทธเจ้าทรงรับรองคำอธิบาย
-
หน้า ๑๖๐–๑๖๕
เทวธาวิตักกสูตร
ทรงแยกวิตกเป็น 2 ฝ่าย (อกุศล-กุศล) พร้อมเล่าประสบการณ์บรรลุฌาน 4 และวิชชา 3 ในคืนตรัสรู้
-
หน้า ๑๖๖–๑๗๐
วิตักกสัณฐานสูตร
วิธี 5 ประการกำจัดวิตกอกุศล พร้อมอุปมาช่างไม้ตอกลิ่ม ซากศพผูกคอ และคนแข็งแรงบีบคอคนอ่อนแอ จบสีหนาทวรรคที่ 2
-
หน้า ๑๗๑–๑๘๐
กกจูปมสูตร
เรื่องนางเวเทหิกากับทาสีกาลี และโอวาทอุปมาด้วยเลื่อย (แม้โจรเลื่อยอวัยวะก็ไม่ควรมีจิตคิดร้าย)
-
หน้า ๑๘๑–๑๙๖
อลคัททูปมสูตร
เรื่องอริฏฐภิกษุมีทิฏฐิผิด อุปมาจับงูพิษผิดวิธี/ถูกวิธี และธรรมเปรียบเหมือนแพที่ใช้ข้ามฟากไม่ควรแบกติดตัว
-
หน้า ๑๙๗–๒๐๗
วัมมิกสูตรและรถวิเนตสูตร
ปริศนาจอมปลวก 15 ข้อที่เทวดาถามพระกุมารกัสสป และอุปมารถ 7 ผลัดอธิบายวิสุทธิ 7 ขั้นที่เป็นเพียงบันไดสู่อนุปาทาปรินิพพาน
-
หน้า ๒๐๘–๒๑๘
นิวาปสูตร
อุปมามารกับพรานเนื้อที่ปลูกหญ้าล่อ ฝูงเนื้อ 4 กลุ่ม/สมณพราหมณ์ 4 พวก มีเพียงผู้ได้ฌานสมาบัติจริงเท่านั้นที่พ้นบ่วงมาร
-
หน้า ๒๑๙–๒๓๓
ปาสราสิสูตร (อริยปริเยสนาสูตร)
การแสวงหาที่ประเสริฐ/ไม่ประเสริฐ พระพุทธเจ้าทรงเล่าพระประวัติการแสวงหาโพธิญาณด้วยพระองค์เองอย่างละเอียด จนถึงปฐมเทศนา
-
หน้า ๒๓๔–๒๔๔
จูฬหัตถิปโทปมสูตร
อุปมารอยเท้าช้าง ความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าที่เริ่มจากหลักฐานทางอ้อมก่อนเข้าใจธรรมผ่านการปฏิบัติจริง
-
หน้า ๒๔๕–๒๕๕
มหาหัตถิปโทปมสูตร
พระสารีบุตรเปรียบอริยสัจ 4 กับรอยเท้าช้าง วิเคราะห์มหาภูตรูป 4 (ปฐวี อาโป เตโช) พร้อมอุปมาภัยพิบัติทางธรรมชาติ
-
หน้า ๒๕๖–๒๖๓
มหาสาโรปมสูตร
ทรงปรารภพระเทวทัตต์ แสดงอุปมาพรหมจรรย์กับต้นไม้มีแก่น 5 ระดับ (กิ่งใบ-สะเก็ด-เปลือก-กระพี้-แก่น) แก่นแท้คือเจโตวิมุติที่ไม่กำเริบ
-
หน้า ๒๖๔–๒๗๑
จูฬสาโรปมสูตร
พราหมณ์ปิงคลโกจฉะถามเรื่องครูทั้ง 6 ทรงแสดงอุปมาแก่นไม้ซ้ำ ขยายถึงฌาน 4 อรูปฌาน 4 จบโอปัมมวรรค
-
หน้า ๒๗๒–๒๗๙
จูฬโคสิงคสาลสูตร
พระอนุรุทธ นันทิยะ กิมิละอยู่ร่วมกันอย่างสามัคคีในป่าโคสิงคสาลวัน ด้วยเมตตากายกรรม วจีกรรม มโนกรรม
-
หน้า ๒๘๐–๒๘๙
มหาโคสิงคสาลสูตร
พระเถระผู้ใหญ่ 6 รูปสนทนาธรรมว่าภิกษุเช่นไรทำให้ป่าโคสิงคสาลวันงดงาม แต่ละท่านตอบตามคุณสมบัติของตน
-
หน้า ๒๙๐–๒๙๕
มหาโคปาลสูตร
อุปมานายโคบาลผู้ไม่ฉลาด/ฉลาด กับองค์ 11 ประการที่ทำให้ภิกษุเจริญหรือไม่เจริญในธรรมวินัย
-
หน้า ๒๙๖–๓๐๐
จูฬโคปาลสูตรและเริ่มจูฬสัจจกสูตร
อุปมานายโคบาลนำฝูงโคข้ามแม่น้ำคงคาเปรียบการข้ามกระแสมาร และเริ่มแนะนำสัจจกนิครนถ์นักโต้วาทะผู้อวดตัว
-
หน้า ๓๐๑–๓๐๙
จบจูฬสัจจกสูตร
สัจจกท้าทายเรื่องอนัตตา ถูกท้าววชิรปาณีขู่ด้วยกระบองเพชรจนยอมรับความพ่ายแพ้ เปรียบตนเหมือนต้นกล้วยไม่มีแก่น
-
หน้า ๓๑๐–๓๒๔
มหาสัจจกสูตร
พระพุทธเจ้าทรงเล่าพระประวัติการแสวงหาโมกขธรรมและการบำเพ็ญทุกรกิริยาอย่างอุกฤษฏ์ก่อนบรรลุฌาน 4 และวิชชา 3
-
หน้า ๓๒๕–๓๒๙
จูฬตัณหาสังขยสูตร
ท้าวสักกะทูลถามข้อปฏิบัติสิ้นตัณหาโดยย่อ พระมหาโมคคัลลานะเขย่าเวชยันตปราสาททดสอบท้าวสักกะ
-
หน้า ๓๓๐–๓๔๘
มหาตัณหาสังขยสูตร
ภิกษุสาติมีทิฏฐิผิดเรื่องวิญญาณ ทรงสอนปฏิจจสมุปบาทฉบับเต็มสายทั้งสายเกิดและสายดับ และเหตุปัจจัยการเกิดในครรภ์
-
หน้า ๓๔๙–๓๕๘
มหาอัสสปุรสูตร
ธรรมที่ทำความเป็นสมณะและพราหมณ์ที่แท้จริง เริ่มจากหิริโอตตัปปะ ไปจนถึงฌาน 4 วิชชา 3 และสมัญญา 6 ของภิกษุผู้สิ้นอาสวะ
-
หน้า ๓๕๙–๓๖๓
จูฬอัสสปุรสูตร
ข้อปฏิบัติของสมณะที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่รูปแบบภายนอก แต่อยู่ที่การละกิเลส 12 อย่างและเจริญพรหมวิหาร 4 จบมหายมกวรรค
-
หน้า ๓๖๔–๓๗๘
สาเลยยกสูตรและเวรัญชกสูตร
ทรงแสดงอกุศลกรรมบถ 10 และกุศลกรรมบถ 10 พร้อมผลของกรรมแก่ชาวบ้านสาละและพราหมณ์คฤหบดีเมืองเวรัญชา (เนื้อหาเดียวกัน)
-
หน้า ๓๗๙–๓๘๖
มหาเวทัลลสูตร
บทสนทนาเชิงอภิธรรมระหว่างพระมหาโกฏฐิกะกับพระสารีบุตร วิเคราะห์ปัญญา วิญญาณ เวทนา สัญญา และเจโตวิมุตติ 4 แบบ
-
หน้า ๓๘๗–๓๙๔
จูฬเวทัลลสูตร
วิสาขอุบาสกถามพระธรรมทินนาภิกษุณีเรื่องสักกายทิฏฐิ อุปาทานขันธ์ 5 และลำดับการดับของสังขาร 3 ในสัญญาเวทยิตนิโรธ
-
หน้า ๓๙๕–๔๐๐
จูฬธรรมสมาทานสูตรและเริ่มมหาธรรมสมาทานสูตร
ธรรมสมาทาน 4 แบบตามสุข-ทุกข์ในปัจจุบันและวิบาก พร้อมอุปมาเถามาลุวาทำลายต้นสาละ
-
หน้า ๔๐๑–๔๐๖
จบมหาธรรมสมาทานสูตร
อุปมา 5 ข้อ (น้ำเต้าขมผสมยาพิษ นมส้ม-น้ำผึ้ง ฯลฯ) อธิบายผลกรรม 4 แบบอย่างเป็นรูปธรรม
-
หน้า ๔๐๗–๔๑๐
วีมังสกสูตร
วิธีที่ภิกษุพึงตรวจสอบว่าพระตถาคตเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจริงหรือไม่ ด้วยเหตุผลและการสังเกต ศรัทธาที่มีทัสสนะเป็นมูลจึงมั่นคง
-
หน้า ๔๑๑–๔๑๖
โกสัมพิยสูตร
ทรงระงับความแตกแยกของภิกษุชาวโกสัมพีด้วยสาราณิยธรรม 6 ประการ และญาณ 7 ประการของพระโสดาบัน
-
หน้า ๔๑๗–๔๒๓
พรหมนิมันตนิกสูตร
พกพรหมมีทิฏฐิว่าพรหมสถานเที่ยงยั่งยืน พระพุทธเจ้าเสด็จไปหักล้าง ทรงหายตัวท่ามกลางพรหมบริษัทเพื่อยืนยันความเป็นพระสัมมาสัมพุทธะ
-
หน้า ๔๒๔–๔๓๐
มารตัชชนียสูตร จบเล่มมูลปัณณาสก์
มารเข้าไปในท้องพระมหาโมคคัลลานะ ท่านเล่านิทานอดีตชาติที่เคยเป็นมารทูสีเบียดเบียนภิกษุสมัยพระกกุสันธพุทธเจ้าจนตกนรก จบจูฬยมกวรรคและจบเล่ม
หน้า ๑–๕๐
หน้า ๕๑–๑๐๐
หน้า ๑๐๑–๑๕๐
หน้า ๑๕๑–๒๐๐
หน้า ๒๐๑–๒๕๐
หน้า ๒๕๑–๓๐๐
หน้า ๓๐๑–๓๕๐
หน้า ๓๕๑–๔๐๐