สังยุตตนิกาย นิทานวรรค

ฉบับหลวง · พระสุตตันตปิฎก · เล่มที่ ๑๖ · ๒๘๘ หน้า

สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๒๑ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น

  1. หน้า ๑–๙ นิทานสังยุต พุทธวรรคที่ 1 เปิดเล่มด้วยปฏิจจสมุปบาทฉบับเต็มทั้งสายเกิด-ดับ (เทศนาสูตร วิภังคสูตร) และเรื่องพระวิปัสสีพุทธเจ้ากับพระพุทธเจ้า 7 พระองค์ที่ทรงพิจารณาปฏิจจสมุปบาทแบบเดียวกันก่อนตรัสรู้
  2. หน้า ๑๐–๒๔ นิทานสังยุต อาหารวรรคที่ 2 อาหาร 4 (กวฬีการาหาร ผัสสาหาร มโนสัญเจตนาหาร วิญญาณาหาร) กัจจานโคตตสูตร (รากฐานมัชฌิมาปฏิปทาทางทิฏฐิ ปฏิเสธทั้ง "มี" และ "ไม่มี") และอเจลกัสสปสูตร (บวชและบรรลุอรหันต์อย่างรวดเร็ว)
  3. หน้า ๒๕–๔๓ นิทานสังยุต ทสพลวรรคที่ 3 ทสพลญาณและสีหนาท อุปนิสสูตร (สายฝ่ายหลุดพ้น 11 ขั้นจากทุกข์ถึงวิมุตติ) และเรื่องพระสารีบุตรตอบปริพาชกว่าทุกข์ทั้งปวงเกิดเพราะผัสสะเป็นปัจจัย
  4. หน้า ๔๔–๖๖ นิทานสังยุต กฬารขัตติยวรรคที่ 4 ภูตมิทสูตรและกฬารขัตติยสูตร (ข้อกล่าวหาพระสารีบุตรอวดอรหัตผล) ญาณวัตถุ 44 และ 77 และเรื่องเจตนา/ดำริเป็นปัจจัยนำไปสู่ภพใหม่
  5. หน้า ๖๗–๗๙ นิทานสังยุต คหปติวรรคที่ 5 ปัญจเวรภยสูตร (ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ภัยเวร 5 และองค์แห่งโสดาปัตติ 4) และบทสนทนากับพราหมณ์หลายท่านที่ทรงแสดงปฏิจจสมุปบาทเป็นทางสายกลางจนเลื่อมใสถึงไตรสรณคมน์
  6. หน้า ๘๐–๙๒ นิทานสังยุต ทุกขวรรคที่ 6 ปริวีมังสนสูตร ชุดอุปมาต้นไม้ใหญ่/ต้นไม้อ่อนที่ถูกตัดราก และนิทานสูตร (พระอานนท์คิดว่าปฏิจจสมุปบาทดูง่าย พระพุทธเจ้าทรงเตือนว่าลึกซึ้งมาก เหมือนเส้นด้ายที่ยุ่ง)
  7. หน้า ๙๓–๑๒๕ นิทานสังยุต มหาวรรคที่ 7 อัสสุตวตาสูตร (อุปมาลิงจับกิ่งไม้) ปุตตมังสสูตร (อุปมาอาหาร 4 ที่รุนแรงที่สุดในพระไตรปิฎก) นครสูตร (การค้นพบมรรคาเก่า) และสุสิมสูตร (บวชขโมยธรรม กับหลักปัญญาวิมุตติ)
  8. หน้า ๑๒๖–๑๓๖ นิทานสังยุต สมณพราหมณวรรคที่ 8 ถึงอภิสมยวรรคที่ 10 จบสังยุต อันตรเปยยาล (132 สูตรย่อ) และชุดอุปมาสัดส่วนทุกข์ที่ดับแล้วของพระโสดาบันเทียบทุกข์ทั้งหมด (ฝุ่นปลายเล็บ มหาสมุทร เขาสิเนรุ) ปิดท้ายนิทานสังยุต
  9. หน้า ๑๓๗–๑๔๖ ธาตุสังยุต นานัตตวรรคที่ 1 ธาตุ 18 (จักขุธาตุ รูปธาตุ จักขุวิญญาณธาตุ ฯลฯ) แสดงความต่างแห่งธาตุเป็นเหตุให้เกิดความต่างแห่งผัสสะ เวทนา สัญญา และฉันทะ
  10. หน้า ๑๔๗–๑๖๒ ธาตุสังยุต ทุติยวรรคที่ 2 ธาตุ 7 (อาภาธาตุ สุภาธาตุ อรูปฌาน 4 นิโรธธาตุ) จังกมสูตร (พระเถระผู้ใหญ่จงกรมพร้อมบริวารที่มีอัธยาศัยคล้ายตน รวมพระเทวทัตต์) และกามวิตก/เนกขัมมวิตกที่เกิดเพราะอาศัยธาตุ
  11. หน้า ๑๖๓–๑๖๘ ธาตุสังยุต ทสกัมมปถวรรคที่ 3 คนคบค้ากันตามอกุศลกรรมบถ-กุศลกรรมบถ 10 ประการ อัฏฐังคิกสูตร (มรรคมีองค์ 8) และทสังคิกสูตร (องค์ 10 ของอเสขะ)
  12. หน้า ๑๖๙–๑๗๖ ธาตุสังยุต จตุตถวรรคที่ 4 จบสังยุต ธาตุ 4 (ปฐวี อาโป เตโช วาโย) พระพุทธเจ้าทรงเล่าถึงก่อนตรัสรู้ทรงพิจารณาคุณ โทษ เครื่องสลัดออกของธาตุแต่ละอย่างจนตรัสรู้
  13. หน้า ๑๗๗–๑๙๑ อนมตัคคสังยุต ชุดอุปมาความยาวนานของสังสารวัฏที่หาที่สุดไม่ได้ (หญ้าไม้ในชมพูทวีป น้ำตามากกว่ามหาสมุทร ภูเขาถูกเช็ดผ้า 100 ปีต่อครั้ง เมล็ดผักกาดในนครเหล็ก คงคาสูตร) และเวปุลลปัพพตสูตร (ภูเขาเปลี่ยนชื่อผ่าน 4 พระพุทธเจ้า)
  14. หน้า ๑๙๒–๒๐๐ กัสสปสังยุต (ตอนต้น) พระมหากัสสปสันโดษในปัจจัย 4 (สันตุฏฐสูตร) จันทูปมาสูตร (อุปมาภิกษุดุจพระจันทร์) และชิณณสูตร (พระพุทธเจ้าชวนให้เลิกธุดงค์แต่พระมหากัสสปทูลขอปฏิบัติต่อเพื่อเป็นแบบอย่างแก่คนรุ่นหลัง)
  15. หน้า ๒๐๑–๒๑๘ กัสสปสังยุต (ตอนจบ) โอวาทสูตร 3 สูตร (ตำหนิภิกษุหนุ่มคุยโว และความเสื่อมของภิกษุยุคหลังที่นิยมลาภยศ) ฌานาภิญญาสูตร (คุณธรรมเสมอพระพุทธเจ้า) ภิกขุนูปัสสยสูตรและจีวรสูตร (ความขัดแย้งกับพระอานนท์และภิกษุณีถุลลนันทา) และสัทธรรมปฏิรูปกสูตร (เหตุพระสัทธรรมเสื่อม/มั่นคง) จบกัสสปสังยุต
  16. หน้า ๒๑๙–๒๒๙ ลาภสักการสังยุต วรรคที่ 1-2 ชุดอุปมาโทษของลาภสักการะ (ปลากลืนเบ็ด เต่าติดเชือก แกะติดหนาม ขวานฟ้า ลูกศรทิฐิ ลมเวรัมภา) และคนไม่โกหกเพื่อทองคำ/ชีวิต แต่กลับโกหกเพราะลาภสักการะครอบงำจิต
  17. หน้า ๒๓๐–๒๔๑ ลาภสักการสังยุต วรรคที่ 3-5 จบสังยุต ลาภสักการะย่ำยีจิตยิ่งกว่านางงาม อุปมาตัดผิว-หนัง-เนื้อ-เอ็น-กระดูก ภิกขุสูตร (ลาภเป็นอันตรายแม้แก่พระขีณาสพ) และเรื่องพระเทวทัตต์ถูกลาภสักการะครอบงำจนทำลายสงฆ์
  18. หน้า ๒๔๒–๒๕๕ ราหุลสังยุต จบสังยุต พระพุทธเจ้าสอนพระราหุลด้วยชุดคำถามซ้ำรูปแบบเดียวกันเรื่องอนิจจัง-ทุกขัง-อนัตตาผ่านอายตนะ วิญญาณ ผัสสะ เวทนา สัญญา เจตนา ตัณหา ธาตุ ขันธ์ 5 นำไปสู่การถอนอหังการมมังการจนบรรลุอรหัตผล
  19. หน้า ๒๕๖–๒๖๕ ลักขณสังยุต จบสังยุต พระมหาโมคคัลลานะเล่าให้พระลักขณะฟังถึงเปรตที่เห็นด้วยทิพยจักษุ พร้อมกรรมเก่าของแต่ละตน (คนฆ่าสัตว์ เพชฌฆาต ผู้พิพากษาโกง หญิงนอกใจ ภิกษุ/ภิกษุณีทุศีล) เป็นชุดเปรตวิทยาที่ละเอียดที่สุดในพระไตรปิฎก
  20. หน้า ๒๖๖–๒๗๕ โอปัมมสังยุต จบสังยุต พระธรรมเทศนาอุปมาอุปไมยสั้นๆ สอนความไม่ประมาท เช่น กลอนเรือนยอด ฝุ่นปลายเล็บเทียบมหาปฐพี นายขมังธนู 4 ทิศ ตะโพนอานกะที่เสื่อมสลาย และช้างใหญ่กับลูกช้างกินรากบัว
  21. หน้า ๒๗๖–๒๘๘ ภิกขุสังยุต จบนิทานวรรคทั้งหมด เรื่องราวพระเถระสำคัญ เช่น พระมหาโมคคัลลานะ (ดุษณีภาพอันประเสริฐ) พระสารีบุตร (ไม่มีโสกะแม้พระศาสดาปรินิพพาน) พระลกุณฏกภัททิยะ (รูปเตี้ยแต่มีฤทธิ์มาก) และพระนันทะ ปิดท้ายนิทานวรรคสังยุตต์ทั้งหมด (รวม 9 สังยุต)