อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต

ฉบับหลวง · พระสุตตันตปิฎก · เล่มที่ ๒๑ · ๒๔๐ หน้า

สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๒๔ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น

หน้า ๑–๑๑ ภัณฑคามวรรคที่ 1 อนุพุทธสูตร (ธรรม 4 ที่ต้องรู้แจ้งจึงพ้นสังสารวัฏ: ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ) บุคคล 4 จำพวก (ไปตามกระแส/ทวนกระแส/ตั้งตน/ถึงฝั่ง) และโยคสูตร (โยคะ 4: กาม ภพ ทิฏฐิ อวิชชา)
หน้า ๑๒–๑๙ จรวรรคที่ 2 จารสูตร (ละกามวิตก พยาบาทวิตก วิหิงสาวิตกทุกอิริยาบถ) ปธาน 4 (สังวร-ปหาน-ภาวนา-อนุรักขนา) และอคติสูตร (อคติ 4: ฉันทา โทสา โมหา ภยา)
หน้า ๒๐–๓๑ อุรุเวลวรรคที่ 3 อุรุเวลสูตร (พระพุทธเจ้าทรงพิจารณาเคารพพระธรรมเพราะไม่พบผู้เหนือกว่า ท้าวสหัมบดีพรหมมาเชื้อเชิญ และ "เถระ" วัดที่ธรรม 4 ไม่ใช่อายุ) และอริยวงศ์ 4 (สันโดษในปัจจัย 4 และยินดีในภาวนา-ปหานะ)
หน้า ๓๒–๔๓ จักกวรรคที่ 4 จักร 4 (ปฏิรูปเทสวาสะ คบสัตบุรุษ ตั้งตนไว้ชอบ บุญเก่า) สังคหวัตถุ 4 สีหสูตร (อุปมาราชสีห์บันลือสีหนาท) และโทณสูตร (พระพุทธเจ้าไม่ใช่เทวดา-ยักษ์-มนุษย์ แต่เป็นดอกบัวพ้นน้ำ)
หน้า ๔๔–๕๓ โรหิตัสสวรรคที่ 5 จบปฐมปัณณาสก์ สมาธิภาวนา 4 ที่ให้ผลต่างกัน โรหิตัสสสูตร (เทวบุตรเหาะหาที่สุดโลกตลอดชีวิตไม่ถึง แท้จริงที่สุดโลกอยู่ในกายยาววาหนึ่ง) วิปลาส 4 และอุปกิเลส 4 ของสมณพราหมณ์
หน้า ๕๔–๖๔ ปุญญาภิสันทวรรค ห้วงบุญ 4 จากปัจจัย 4 และความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย สังวาสสูตร (คู่ผัวเมีย 4 แบบ "ผี-เทวดา" ตามศีลธรรม) และสมชีวิสูตร (นกุลบิดา-มารดาจะพบกันอีกต้องมีศรัทธา ศีล จาคะ ปัญญาเสมอกัน)
หน้า ๖๕–๗๕ ปัตตกรรมวรรค ปัตตกรรมสูตร (กรรมอันควร 4 ในการใช้โภคทรัพย์) อันนนาถสูตร (สุขคฤหัสถ์ 4 สุขจากงานไม่มีโทษเหนือกว่า 16 เท่า) อหิสูตร (ที่มาคาถาแผ่เมตตาแก่พญางู) เทวทัตตสูตร และธรรมิกสูตร (เมื่อพระราชาไม่ตั้งอยู่ในธรรม ดินฟ้าอากาศก็แปรปรวนตาม)
หน้า ๗๖–๘๒ อปัณณกวรรค ธรรมของภิกษุผู้ปฏิบัติไม่ผิด สัปปุริสสูตร กุสินาราสูตร (ก่อนปรินิพพานทรงเปิดโอกาสให้ถามข้อสงสัย 3 ครั้งแต่ภิกษุ 500 รูปนิ่งเงียบ) และอจินไตย 4 ที่ไม่ควรคิด
หน้า ๘๓–๙๑ มจลวรรค ธรรม 4 ที่ทำให้เกิดในนรกเหมือนถูกโยนลง/เกิดในสวรรค์เหมือนถูกเชิญ ตมสูตร-โอณตสูตร (บุคคลมืด-สว่าง ต่ำ-สูง) และสมณะ 4 จำพวก (ผู้ไม่หวั่นไหว บุณฑริก ปทุม ผู้ละเอียดอ่อน)
หน้า ๙๒–๑๐๑ อสุรวรรค จบทุติยปัณณาสก์ อสุรสูตร (บุคคล/บริวารเช่นอสูร-เทวดา) สมาธิสูตร (สมถะ-วิปัสสนา) ฉลาวาตสูตร (ผู้ทำประโยชน์ตน-ผู้อื่นประเสริฐสุดเหมือนหัวเนยใส) และโปตลิยสูตร
หน้า ๑๐๒–๑๑๑ วลาหกวรรคที่ 1 ชุดอุปมาบุคคล 4 จำพวกด้วยของธรรมชาติ: เมฆ หม้อ ห้วงน้ำ มะม่วง หนู โคพลิพัท ต้นไม้ อสรพิษ (โกรธเร็ว/โกรธนาน)
หน้า ๑๑๒–๑๒๑ เกสีวรรคที่ 2 เกสีสูตร (พระพุทธเจ้าทรงฝึกบุรุษ 3 วิธี และ "การฆ่าอย่างดี" คือเลิกว่ากล่าวสั่งสอนผู้ฝึกไม่ได้) สังเวชนียสถาน 4 (ประสูติ-ตรัสรู้-แสดงธรรม-ปรินิพพาน) และภยสูตร
หน้า ๑๒๒–๑๓๔ ภยวรรคที่ 3 ภยสูตรที่ 2 (ภัย 4 ของผู้บวช: คลื่น=โกรธถูกว่ากล่าว จรเข้=เห็นแก่ท้อง น้ำวน=กามคุณ ปลาฉลาม=มาตุคาม) ฌานสูตรและเมตตาสูตร (ปุถุชนกับอริยสาวกได้ฌาน/พรหมวิหารเท่ากันแต่ปลายทางต่างกัน) และอัจฉริยสูตร (ความอัศจรรย์ในพระอานนท์)
หน้า ๑๓๔–๑๓๙ ปุคคลวรรคที่ 4-อาภาวรรคที่ 5 จบตติยปัณณาสก์ บุคคล 4 จำพวกตามปัญญา (อุคฆฏิตัญญู วิปจิตัญญู เนยยะ ปทปรมะ) ธรรมกถึก 4 และอาภาวรรค (แสงสว่างแห่งปัญญาเป็นเลิศ กาล 4 ที่นำไปสู่ความสิ้นอาสวะ)
หน้า ๑๔๐–๑๔๖ อินทรียวรรคที่ 1 (จตุตถปัณณาสก์) อินทรีย์ 4 (ศรัทธา วิริยะ สมาธิ ปัญญา) อสงไขยแห่งกัป 4 โรคทางกาย-ทางใจ พระอานนท์กับภิกษุณีที่แกล้งป่วยล่อ และธรรม 4 ที่ทำให้พระสัทธรรมเสื่อม/ตั้งมั่น
หน้า ๑๔๗–๑๕๓ ปฏิปทาวรรคที่ 2 ปฏิปทา 4 (ทุกขา/สุขาปฏิปทา ทันธา/ขิปปาภิญญา) จำแนกด้วยอินทรีย์อ่อน-แก่กล้า และสสังขาร/อสังขารปรินิพพายี 4 จำพวก
หน้า ๑๕๔–๑๖๔ สัญเจตนิยวรรคที่ 3 (ตอนต้น) สัญเจตนิยสูตร (สุขทุกข์เกิดเพราะกาย-วจี-มโนสัญเจตนามีอวิชชาเป็นปัจจัย) พระสารีบุตรบรรลุปฏิสัมภิทา 4 หลังบวชกึ่งเดือน และมหาปเทส 4 (หลักตรวจสอบพุทธพจน์แท้ด้วยการเทียบเคียงพระสูตรและพระวินัย)
หน้า ๑๖๕–๑๗๗ สัญเจตนิยวรรคที่ 3 (ต่อ) โยธาชีววรรค (ภิกษุเทียบนักรบ 4 องค์) ภัททิยสูตรและวัสสการสูตร (แนวกาลามสูตรย่อ) ธรรมที่ควรทำให้แจ้ง 4 และอุโบสถสูตร (จำแนกภิกษุ 4 ระดับ: เทพ พรหม อเนญชา อริยะ)
หน้า ๑๗๘–๑๙๒ มหาวรรคที่ 5 อานิสงส์ 4 ของการฟังธรรมเนืองๆ ภัททิยสูตร (กาลามสูตรฉบับหนึ่ง พร้อม "มายากลับใจ") วัปปสูตร (โต้ตอบสาวกนิครนถ์เรื่องกรรม-อาสวะ) และสาฬหสูตร
หน้า ๑๙๒–๒๐๕ มัลลิกาสูตร-เปมสูตร จบจตุตถปัณณาสก์ มัลลิกาสูตร (เหตุหญิงรูปงาม-ทราม มั่งคั่ง-ยากจน) อัตตันตปสูตร (ชีเปลือยทรมานตนเทียบผู้บวชถูกทางบรรลุวิชชา 3) และตัณหาสูตร (ตัณหาวิจริต 108 ประการ)
หน้า ๒๐๖–๒๑๓ สัปปุริสวรรคที่ 1 จำแนกอสัปบุรุษ-อสัปบุรุษที่ยิ่งกว่า-สัปบุรุษ-สัปบุรุษที่ยิ่งกว่า ด้วยเกณฑ์ศีล 5 กรรมบถ 10 ศรัทธา-หิริ-โอตตัปปะ และมรรค 8
หน้า ๒๑๔–๒๑๘ โศภนวรรคที่ 2-ทุจริตวรรคที่ 3 ภิกษุทุศีลประทุษร้ายบริษัท/ผู้มีศีลทำบริษัทให้งาม วจีทุจริต-สุจริต 4 คนพาล-บัณฑิต และกวี 4 จำพวก (จินตกวี สุตกวี อรรถกวี ปฏิภาณกวี)
หน้า ๒๑๙–๒๓๒ กรรมวรรคที่ 4-อาปัตติภยวรรคที่ 5 กรรม 4 ดำ-ขาว สมณะ 4 (มีเฉพาะในธรรมวินัยนี้) ความกลัวอาบัติ 4 ระดับ (เปรียบโจรถูกประหารต่างกรรม) ไสยา 4 และถูปารหบุคคล 4
หน้า ๒๓๓–๒๔๐ อภิญญาวรรคที่ 6-กรรมปถวรรคที่ 7 จบเล่ม ธรรม 4 ควรกำหนดรู้-ละ-เจริญ-ทำให้แจ้ง มาลุงกยบุตรสูตร (บรรลุอรหันต์จากโอวาทย่อ) กรรมบถ 10 คูณ 4 อาการ (ทำเอง-ชักชวน-พอใจ-สรรเสริญ) ปิดท้ายด้วย "จบจตุกกนิบาต"