ภิกขุนีวิภังค์

สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๑๐๑ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น

1. หน้า ๑–๗ ปาราชิกสิกขาบทที่ ๑ (อุพภชานุมัณฑลิกา) เรื่องภิกษุณีสุนทรีนันทากับนายสาฬหะหลานมิคารมาตา ยินดีการเคล้าคลึงกายจนถูกภิกษุณีชราจับได้
2. หน้า ๘–๑๐ ปาราชิกสิกขาบทที่ ๒ (วัชชปฏิจฉาทิกา) ภิกษุณีถุลลนันทาปกปิดความผิดปาราชิกของภิกษุณีสุนทรีนันทาที่ตั้งครรภ์แล้วสึกไปคลอดบุตร
3. หน้า ๑๑–๑๔ ปาราชิกสิกขาบทที่ ๓ (อุกขิตตานุวัตติกา) ภิกษุณีถุลลนันทาประพฤติตามพระอริฏฐะผู้ถูกสงฆ์ยกเสียเพราะมิจฉาทิฏฐิ
4. หน้า ๑๕–๑๗ ปาราชิกสิกขาบทที่ ๔ (อัฏฐวัตถุกา) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์ยินดีการจับมือ/สัมผัสกับบุรุษผู้กำหนัดใน ๘ กรณี จบปาราชิกกัณฑ์ (๘ สิกขาบท)
5. หน้า ๑๘–๒๐ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๑ ภิกษุณีถุลลนันทาชอบเป็นคนกล่าวหาคดีความ กรณีข้อพิพาทโรงเก็บของระหว่างพี่น้อง
6. หน้า ๒๑–๒๓ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒ ภิกษุณีถุลลนันทาบวชให้หญิงโจร (ชายาเจ้าลิจฉวีผู้นอกใจหนีการถูกฆ่า)
7. หน้า ๒๔–๒๘ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๓ ภิกษุณีเดินทางคนเดียวสู่ละแวกบ้าน/ข้ามแม่น้ำ/ยามราตรี — มีภิกษุณีสองรูปถูกคนพายเรือข่มขืนขณะข้ามแม่น้ำ
8. หน้า ๒๙–๓๑ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๔ ภิกษุณีถุลลนันทาเรียกภิกษุณีจัณฑกาลีที่ถูกยกออกจากหมู่กลับเข้าหมู่โดยพลการ
9. หน้า ๓๒–๓๓ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๕ ภิกษุณีสุนทรีนันทารับของเคี้ยวจากชายผู้มีจิตปฏิพัทธ์
10. หน้า ๓๔–๓๖ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๖ ภิกษุณีอื่นชักชวนให้สุนทรีนันทารับของจากชายที่มีความพอใจ
11. หน้า ๓๗–๔๕ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๗-๘ ภิกษุณีจัณฑกาลีโกรธขัดใจประกาศจะบอกคืนพระรัตนตรัย และกล่าวหาสงฆ์ว่าลำเอียง
12. หน้า ๔๖–๕๕ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๙-๑๐ อันเตวาสินีของถุลลนันทาคลุกคลีกันมีอาจาระทราม ถุลลนันทายุยงไม่ให้แยกกันอยู่ จบสัตตรสกัณฑ์ (๑๗ สิกขาบท)
13. หน้า ๕๖–๕๙ นิสสัคคิยะ ปัตตวรรค สิกขาบทที่ ๑ (สั่งสมบาตร) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์สั่งสมบาตรไว้มากมาย
14. หน้า ๖๐–๖๒ ปัตตวรรค สิกขาบทที่ ๒ (อธิษฐานผ้าอกาลจีวรเป็นกาลจีวร) ภิกษุณีถุลลนันทาแจกผ้าอกาลจีวรโดยอ้างว่าเป็นกาลจีวร
15. หน้า ๖๓–๖๕ ปัตตวรรค สิกขาบทที่ ๓ (แลกจีวรแล้วชิงคืน) ภิกษุณีถุลลนันทาเปลี่ยนจีวรกับภิกษุณีรูปหนึ่งแล้วชิงเอาคืน
16. หน้า ๖๖–๖๘ ปัตตวรรค สิกขาบทที่ ๔ (ขอของอย่างหนึ่งแล้วขออีกอย่าง) ภิกษุณีถุลลนันทาออกปากขอเนยใสแล้วเปลี่ยนไปขอน้ำมันแทน
17. หน้า ๖๙–๗๑ ปัตตวรรค สิกขาบทที่ ๕ (สั่งจ่ายของอย่างหนึ่งแล้วจ่ายอื่น) ภิกษุณีถุลลนันทาใช้สิกขมานาไปซื้อของแทนตนจนถูกเอาเปรียบ
18. หน้า ๗๒–๘๖ ปัตตวรรค สิกขาบทที่ ๖-๑๐ (เปลี่ยนกัปปิยภัณฑ์ที่ถวายเจาะจง) ภิกษุณีเปลี่ยนมูลค่าทรัพย์ที่ทายกถวายเจาะจง (จีวร ข้าวยาคู ซ่อมบริเวณ) ไปเป็นปัจจัยอื่น จบปัตตวรรค (นิสสัคคิยะ ๑๐ ข้อแรก)
19. หน้า ๘๗–๘๙ จีวรวรรค สิกขาบทที่ ๑ ภิกษุณีถุลลนันทาทูลขอผ้ากัมพลราคาแพงจากพระเจ้าปเสนทิโกศล
20. หน้า ๙๐–๙๒ จีวรวรรค สิกขาบทที่ ๒ ภิกษุณีถุลลนันทาทูลขอผ้าโขมพัสตร์จากพระเจ้าปเสนทิโกศลอีกครั้ง จบนิสสัคคิยปาจิตตีย์ (๓๐ สิกขาบท)
21. หน้า ๙๒–๙๔ ปาจิตติยกัณฑ์ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๑ (ฉันกระเทียม) ภิกษุณีถุลลนันทาฉันกระเทียมเกินประมาณ มีนิทานหงส์ทองแทรกเปรียบเทียบความโลภ
22. หน้า ๙๕–๙๖ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๒ (ถอนขนในที่แคบ) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์ถอนขนในที่แคบแล้วอาบน้ำร่วมกับหญิงแพศยา
23. หน้า ๙๗–๙๘ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๓ (สัมผัสองค์รหัส) ภิกษุณีสองรูปสัมผัสองค์รหัสกัน
24. หน้า ๙๙–๑๐๐ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๔ (ใช้ของเทียม) ภิกษุณีอดีตพระสนมสอนวิธีใช้ท่อนยางเกลี้ยงแก่ภิกษุณีอีกรูป จนถูกจับได้
25. หน้า ๑๐๑–๑๐๒ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๕ (ชำระองค์รหัสลึกเกินไป) ภิกษุณีใช้น้ำชำระองค์รหัสลึกเกิน ๒ องคุลีจนเกิดแผล
26. หน้า ๑๐๓–๑๐๔ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๖ (ปฏิบัติภิกษุขณะฉัน) ภิกษุณีภรรยาเก่าของมหาอำมาตย์ยั่วยวนภิกษุขณะปฏิบัติด้วยน้ำและพัดวี แล้วทำร้ายท่านเมื่อถูกตำหนิ
27. หน้า ๑๐๕–๑๐๖ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๗ (หุงข้าวเปลือกสด) ภิกษุณีขอ/คั่ว/ตำ/หุงข้าวเปลือกสดฉันเอง
28. หน้า ๑๐๗–๑๐๘ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๘ (เทของเสียนอกฝา) ภิกษุณีเทอุจจาระออกนอกกำแพงจนราดถูกศีรษะพราหมณ์ผู้เดินผ่าน
29. หน้า ๑๐๙–๑๑๐ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๙ (เทของเสียลงพืชสด) ภิกษุณีเทอุจจาระปัสสาวะลงในพืชผลของชาวบ้าน
30. หน้า ๑๑๑–๑๑๒ ลสุณวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ (ดูมหรสพ) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์แอบไปดูมหรสพบนยอดเขาเหมือนหญิงคฤหัสถ์ จบวรรคที่ ๑
31. หน้า ๑๑๓–๑๒๐ อันธการวรรค สิกขาบทที่ ๑-๔ (ยืน/เจรจากับบุรุษตามลำพัง) ภิกษุณียืนเจรจา/กระซิบกับบุรุษหนึ่งต่อหนึ่งในที่มืด ที่กำบัง ที่แจ้ง หรือตามถนน — เกี่ยวข้องกับอันเตวาสินีของพระภัททากาปิลานีเถรี
32. หน้า ๑๒๑–๑๒๓ อันธการวรรค สิกขาบทที่ ๕ (เข้าสกุลก่อนเที่ยงไม่บอกลา) อาสนะของภิกษุณีถูกทาสีเก็บใส่กระโถนโดยไม่ตั้งใจ เจ้าของบ้านเข้าใจผิดตัดขาดศรัทธา
33. หน้า ๑๒๔–๑๒๕ อันธการวรรค สิกขาบทที่ ๖ (เข้าสกุลหลังเที่ยง) ภิกษุณีถุลลนันทานั่ง/นอนในบ้านคนโดยไม่บอกกล่าวเจ้าของ
34. หน้า ๑๒๖–๑๒๘ อันธการวรรค สิกขาบทที่ ๗ (เข้าสกุลยามวิกาล) พราหมณ์เข้าใจผิดคิดว่าภิกษุณีที่พักค้างคืนเป็นหญิงเสเพลจึงขับไล่ออกจากเรือน
35. หน้า ๑๒๙–๑๓๐ อันธการวรรค สิกขาบทที่ ๘ (ทำให้เข้าใจผิดเรื่องภิกษุณีอื่น) อันเตวาสินีถูกยุยงให้เข้าใจผิดกัน
36. หน้า ๑๓๑–๑๓๒ อันธการวรรค สิกขาบทที่ ๙ (แช่งตนเอง/ผู้อื่น) ภิกษุณีจัณฑกาลีถูกกล่าวหาเรื่องขโมยของแล้วแช่งทั้งตนเองและผู้อื่นด้วยนรก
37. หน้า ๑๓๓–๑๓๔ อันธการวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ (พร่ำตีตนเองร้องไห้) ภิกษุณีจัณฑกาลีทะเลาะแล้วทำร้ายตัวเอง จบวรรคที่ ๒
38. หน้า ๑๓๕–๑๓๖ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๑ (เปลือยกายอาบน้ำ) ภิกษุณีอาบน้ำในแม่น้ำอจิรวดีร่วมท่ากับหญิงแพศยาแล้วถูกยั่วเย้าเรื่องการครองเรือน
39. หน้า ๑๓๗–๑๓๘ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๒ (ผ้าอาบน้ำฝนไม่มีประมาณ) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์ใช้ผ้าอาบน้ำฝนเกินขนาดที่กำหนด
40. หน้า ๑๓๙–๑๔๑ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๓ (เลาะจีวรไม่เย็บคืน) ภิกษุณีถุลลนันทาผัดผ่อนไม่ยอมเย็บจีวรที่เลาะไว้คืนภายในกำหนด
41. หน้า ๑๔๒–๑๔๓ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๔ (ผ้าสังฆาฏิเกิน ๕ วัน) ภิกษุณีฝากผ้าสังฆาฏิไว้จนขึ้นรา
42. หน้า ๑๔๔–๑๔๕ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๕ (ใช้จีวรผู้อื่นไม่บอก) ภิกษุณีห่มจีวรของผู้อื่นที่ผึ่งไว้ไปบิณฑบาตโดยไม่ขออนุญาต
43. หน้า ๑๔๖–๑๔๗ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๖ (ทำให้ลาภจีวรสงฆ์เป็นอันตราย) ภิกษุณีถุลลนันทาห้ามตระกูลอุปถัมภ์ถวายจีวรแก่สงฆ์ แล้วเรือนของตระกูลนั้นถูกไฟไหม้
44. หน้า ๑๔๘–๑๔๙ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๗ (ขัดขวางการแจกจีวร) ภิกษุณีถุลลนันทาห้ามแจกจีวรระหว่างรออันเตวาสินีของตนกลับมา
45. หน้า ๑๕๐–๑๕๑ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๘ (ให้สมณจีวรแก่คฤหัสถ์) ภิกษุณีถุลลนันทาติดสินบนนักแสดง-นักกายกรรมด้วยจีวรให้ช่วยกล่าวยกย่องตนต่อหน้าชุมชน
46. หน้า ๑๕๒–๑๕๓ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๙ (ปล่อยจีวรกาลล่วงไปด้วยหวังจีวรไม่แน่นอน) ภิกษุณีถุลลนันทาถ่วงเวลาโดยหวังจีวรที่ยังไม่แน่ว่าจะได้
47. หน้า ๑๕๔–๑๕๕ นัคควรรค สิกขาบทที่ ๑๐ (ห้ามเดาะกฐิน) ภิกษุณีถุลลนันทาขัดขวางไม่ให้อุบาสกเดาะกฐินเพราะหวังจีวร จบวรรคที่ ๓
48. หน้า ๑๕๖–๑๕๙ ตุวัฏฏวรรค สิกขาบทที่ ๑-๒ (นอนร่วมเตียง/ผ้าห่มเดียวกัน) ภิกษุณีสองรูปนอนเตียงเดียวกันหรือใช้ผ้าห่มผืนเดียวกัน
49. หน้า ๑๖๐–๑๖๑ ตุวัฏฏวรรค สิกขาบทที่ ๓ (แกล้งก่อความไม่สำราญ) ภิกษุณีถุลลนันทาริษยาพระภัททากาปิลานีเถรีผู้ทรงความรู้ยิ่งกว่า แกล้งกวนใจ
50. หน้า ๑๖๒–๑๖๓ ตุวัฏฏวรรค สิกขาบทที่ ๔ (ไม่ช่วยสัทธิวิหารินีป่วย) ภิกษุณีไม่ช่วยเหลือสัทธิวิหารินีผู้เจ็บป่วย
51. หน้า ๑๖๔–๑๖๕ ตุวัฏฏวรรค สิกขาบทที่ ๕ (ให้ห้องแล้วฉุดคร่าออก) ภิกษุณีถุลลนันทาให้ห้องพักแก่พระภัททากาปิลานีเถรีแล้วภายหลังโกรธฉุดคร่าออกไป
52. หน้า ๑๖๖–๑๖๘ ตุวัฏฏวรรค สิกขาบทที่ ๖ (คลุกคลีคหบดี) ภิกษุณีจัณฑกาลีคลุกคลีกับคหบดี/บุตรคหบดี
53. หน้า ๑๖๘–๑๗๕ ตุวัฏฏวรรค สิกขาบทที่ ๗-๑๐ (จาริกไม่มีหมู่เกวียน/ระหว่างพรรษา) ข้อกำหนดการเดินทางจาริกของภิกษุณีในที่มีภัย ทั้งในและนอกรัฐ รวมถึงห้ามจาริกระหว่างพรรษา จบวรรคที่ ๔
54. หน้า ๑๗๖–๑๗๗ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๑ (ดูโรงละครหลวง) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์แอบไปดูโรงละครหลวง/ห้องภาพ/อุทยาน
55. หน้า ๑๗๘–๑๗๙ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๒ (ใช้ตั่งเกินประมาณ) ภิกษุณีใช้ตั่งหรือแคร่เกินขนาดที่กำหนด
56. หน้า ๑๘๐–๑๘๑ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๓ (กรอด้ายเอง) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์กรอด้ายเองเหมือนคฤหัสถ์
57. หน้า ๑๘๒–๑๘๓ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๔ (ทำงานคฤหัสถ์) ภิกษุณีช่วยหุงข้าว ทำของเคี้ยว ซักผ้าให้คฤหัสถ์
58. หน้า ๑๘๔–๑๘๕ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๕ (รับปากระงับอธิกรณ์แล้วไม่ทำ) ภิกษุณีถุลลนันทารับปากจะช่วยระงับข้อพิพาทแล้วไม่ทำตามสัญญา
59. หน้า ๑๘๖–๑๘๗ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๖ (ให้ของแลกคำสรรเสริญ) ภิกษุณีถุลลนันทาติดสินบนนักแสดง-นักกายกรรม-คนตีกลองด้วยของกินเพื่อให้ช่วยกล่าวสรรเสริญตน
60. หน้า ๑๘๘–๑๘๙ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๗ (ไม่สละผ้าอาศัยให้ผู้อื่นใช้) ภิกษุณีถุลลนันทาหวงผ้าอนามัยไม่ยอมให้ผู้อื่นใช้
61. หน้า ๑๙๐–๑๙๑ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๘ (ไม่มอบห้องก่อนจาริก) ห้องพักของภิกษุณีถุลลนันทาถูกไฟไหม้เพราะไม่ได้มอบหมายให้ใครดูแลก่อนออกจาริก
62. หน้า ๑๙๒–๑๙๕ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๙-๑๐ (เรียน/สอนติรัจฉานวิชา) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์เรียนและสอนติรัจฉานวิชา จบวรรคที่ ๕
63. หน้า ๑๙๖–๑๙๘ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๑ (ไม่บอกกล่าวก่อนเข้าอาราม) บัญญัติซ้อนสามชั้นว่าด้วยการเข้าสู่อารามภิกษุโดยไม่บอกกล่าวก่อน
64. หน้า ๑๙๙–๒๐๐ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๒ (ด่า/ขู่ภิกษุ) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์วางแผนจะฆ่าพระกัปปิตกะเถระผู้ทำลายสถูปที่พวกนางสร้างไว้
65. หน้า ๒๐๑–๒๐๒ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๓ (ขึ้งเคียดกล่าวติคณะ) ภิกษุณีจัณฑกาลีและถุลลนันทาขึ้งเคียดด่าทอคณะสงฆ์ทั้งหมด
66. หน้า ๒๐๓–๒๐๔ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๔ (ฉันซ้ำหลายบ้าน) ภิกษุณีรับนิมนต์แล้วฉันซ้ำอีกบ้านหนึ่งหลังห้ามภัต จนพราหมณ์ผู้เลี้ยงอับอาย
67. หน้า ๒๐๔–๒๐๕ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๕ (ตระหนี่ตระกูล) ภิกษุณีหวงตระกูลอุปถัมภ์ไม่ให้ภิกษุณีอื่นไปรับนิมนต์
68. หน้า ๒๐๖–๒๐๗ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๖ (จำพรรษาในอาวาสไม่มีภิกษุ) ห้ามภิกษุณีจำพรรษาในอาวาสที่ไม่มีภิกษุอยู่
69. หน้า ๒๐๘–๒๐๙ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๗ (ไม่ปวารณาสองฝ่าย) ภิกษุณีไม่ปวารณาต่อสงฆ์ทั้งสองฝ่ายเมื่อออกพรรษา
70. หน้า ๒๑๐–๒๑๑ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๘ (ไม่ไปรับโอวาท) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์ปฏิเสธไม่ไปรับโอวาทจากภิกษุสงฆ์
71. หน้า ๒๑๒–๒๑๓ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๙ (ไม่ถามอุโบสถ/ขอโอวาท) ภิกษุณีละเลยไม่ถามวันอุโบสถและขอโอวาททุกกึ่งเดือน
72. หน้า ๒๑๔–๒๑๕ อารามวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ (ให้บุรุษบ่งฝีในที่ลับ) ภิกษุณีให้บุรุษหนึ่งต่อหนึ่งบ่งฝีในที่ลับจนถูกประทุษร้าย จบวรรคที่ ๖
73. หน้า ๒๑๖–๒๑๙ คัพภินีวรรค สิกขาบทที่ ๑-๒ (บวชสตรีมีครรภ์/มีลูกอ่อน) ห้ามบวชสตรีมีครรภ์หรือมีลูกอ่อน
74. หน้า ๒๒๐–๒๒๕ คัพภินีวรรค สิกขาบทที่ ๓-๔ (บวชสิกขมานาไม่ครบสิกขา/ไม่รอสมมติ) ระเบียบการให้สิกขาสมมติและอุปสมบทสิกขมานาอย่างละเอียด
75. หน้า ๒๒๖–๒๓๐ คัพภินีวรรค สิกขาบทที่ ๕-๖ (บวชเด็กหญิงต่ำกว่า ๑๒ ปี) ห้ามบวชเด็กหญิงอายุต่ำกว่า ๑๒ ปี หรือครบ ๑๒ แต่ไม่ครบสิกขา
76. หน้า ๒๓๑–๒๓๔ คัพภินีวรรค สิกขาบทที่ ๗ (บวชเด็กหญิงไม่รอสมมติ) ระเบียบการสมมติอุปสมบทสำหรับเด็กหญิงอายุครบ ๑๒ ปี
77. หน้า ๒๓๕–๒๓๖ คัพภินีวรรค สิกขาบทที่ ๘ (ไม่อนุเคราะห์สัทธิวิหารินี) ภิกษุณีถุลลนันทาละเลยไม่อนุเคราะห์สัทธิวิหารินีตลอด ๒ ปี
78. หน้า ๒๓๗–๒๔๐ คัพภินีวรรค สิกขาบทที่ ๙-๑๐ (ไม่ติดตามอุปัชฌาย์/ไม่พาหนีภัย) ภิกษุณีถุลลนันทาไม่พาสัทธิวิหารินีหลีกหนีเมื่อมีภัยจนถูกจับตัวไป จบวรรคที่ ๗
79. หน้า ๒๔๑–๒๔๒ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๑ (อุปสมบทกุมารีต่ำกว่า ๒๐) ห้ามอุปสมบทกุมารีอายุต่ำกว่า ๒๐ ปี
80. หน้า ๒๔๓–๒๕๐ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๒-๓ (บวชสามเณรีไม่ครบสิกขา/ไม่รอสมมติ) ระเบียบการบวชสามเณรีอายุครบ ๒๐ ปี พร้อมข้อผ่อนปรนให้สิกขาสมมติแก่สามเณรีอายุ ๑๘
81. หน้า ๒๕๑–๒๕๕ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๔-๕ (พรรษาไม่ถึง ๑๒ บวชกุลธิดา) ภิกษุณีพรรษาไม่ถึง ๑๒ หรือยังไม่ได้รับสมมติ บวชกุลธิดาให้
82. หน้า ๒๕๖–๒๕๗ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๖ ภิกษุณีจัณฑกาลีรับคำสงฆ์ว่า "ดีแล้ว" แล้วภายหลังกลับบ่นน้อยใจ
83. หน้า ๒๕๘–๒๖๑ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๗-๘ (เรียกร้องแลกกับการบวช) ภิกษุณีถุลลนันทาเรียกจีวรหรือให้สิกขมานาติดตามอุปัฏฐาก ๒ ปีเป็นเงื่อนไขแลกการบวชให้
84. หน้า ๒๖๒–๒๖๓ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๙ ภิกษุณีถุลลนันทาบวชให้สิกขมานาจัณฑกาลีผู้เกี่ยวข้องกับบุรุษและทำชายให้ระทมโศก
85. หน้า ๒๖๔–๒๖๕ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ (บวชไม่รอบิดามารดา/สามีอนุญาต) ภิกษุณีบวชสิกขมานาที่มารดาบิดาหรือสามียังไม่อนุญาต
86. หน้า ๒๖๖–๒๖๗ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๑๑ (บวชด้วยฉันทะค้าง) ภิกษุณีถุลลนันทาไล่พระเถระกลับแล้วนิมนต์พระเทวทัตและพวกมาบวชให้แทน
87. หน้า ๒๖๘–๒๗๑ กุมารีภูตวรรค สิกขาบทที่ ๑๒-๑๓ (บวชทุกปี/๒รูปต่อปี) ภิกษุณีบวชสิกขมานาทุกปีหรือปีละ ๒ รูปจนสำนักไม่พอ จบวรรคที่ ๘
88. หน้า ๒๗๒–๒๗๖ ฉัตตุปาหนวรรค สิกขาบทที่ ๑-๒ (ใช้ร่ม/รองเท้า/ยาน) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์ใช้ร่มและรองเท้าหรือโดยสารยานเหมือนคฤหัสถ์ (มีข้อยกเว้นสำหรับผู้อาพาธ)
89. หน้า ๒๗๗–๒๘๐ ฉัตตุปาหนวรรค สิกขาบทที่ ๓-๔ (เครื่องประดับ) ภิกษุณีใช้เครื่องประดับเอวหรือเครื่องประดับสำหรับสตรี
90. หน้า ๒๘๑–๒๘๔ ฉัตตุปาหนวรรค สิกขาบทที่ ๕-๖ (อาบน้ำหอม) ภิกษุณีอาบน้ำด้วยเครื่องประทิ่นมีกลิ่นหอมหรือกำยานที่อบ
91. หน้า ๒๘๕–๒๙๒ ฉัตตุปาหนวรรค สิกขาบทที่ ๗-๑๐ (ใช้ผู้อื่นนวด) ภิกษุณีใช้ภิกษุณีด้วยกัน สิกขมานา สามเณรี หรือสตรีคฤหัสถ์ให้นวด/ฟั้นตน
92. หน้า ๒๙๓–๒๙๖ ฉัตตุปาหนวรรค สิกขาบทที่ ๑๑-๑๒ (ไม่ขอโอกาสก่อนนั่ง/ถามภิกษุ) ภิกษุณีนั่งบนอาสนะหรือถามปัญหาภิกษุโดยไม่ขอโอกาสก่อน
93. หน้า ๒๙๗–๒๙๘ ฉัตตุปาหนวรรค สิกขาบทที่ ๑๓ (ไม่มีผ้ารัดถันเข้าบ้าน) ภิกษุณีถูกลมพัดผ้าสังฆาฏิเวิกขึ้นเผยร่างกายกลางถนนจนถูกล้อเลียน จบปาจิตตีย์ (๑๖๖ สิกขาบท)
94. หน้า ๒๙๙–๓๐๑ ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๑ (ขอเนยใส) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์ขอเนยใสมาฉันโดยไม่ใช่กรณีอาพาธ
95. หน้า ๓๐๒–๓๐๔ ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๒ (ขอน้ำมัน) ภิกษุณีอาพาธเล่าว่าเมื่อก่อนขอน้ำมันฉันได้จึงผาสุก บัดนี้ไม่กล้าขอ
96. หน้า ๓๐๕–๓๑๐ ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๓-๔ (ขอน้ำผึ้ง/น้ำอ้อย) ภิกษุณีขอน้ำผึ้งหรือน้ำอ้อยมาฉันโดยไม่ใช่กรณีอาพาธ
97. หน้า ๓๑๑–๓๑๖ ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๕-๖ (ขอปลา/เนื้อ) ภิกษุณีขอปลาหรือเนื้อมาฉันโดยไม่ใช่กรณีอาพาธ
98. หน้า ๓๑๗–๓๒๒ ปาฏิเทสนียะ สิกขาบทที่ ๗-๘ (ขอนมสด/นมส้ม) ภิกษุณีขอนมสดหรือนมส้มมาฉัน ปิดท้ายปาฏิเทสนียกัณฑ์ (๘ สิกขาบท)
99. หน้า ๓๒๓–๓๒๔ เสขิยกัณฑ์ สิกขาบทที่ ๑ (นุ่งผ้าเป็นปริมณฑล) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์นุ่งผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลังเหมือนสตรีคฤหัสถ์ผู้บริโภคกาม
100. หน้า ๓๒๕–๓๒๖ เสขิยกัณฑ์ สิกขาบทที่ ๗๕ (ห้ามถ่าย/บ้วนลงน้ำ) ภิกษุณีฉัพพัคคีย์ถ่ายอุจจาระปัสสาวะและบ้วนน้ำลายลงในน้ำ — สิกขาบทที่ ๒-๗๔ เป็นสาธารณบัญญัติร่วมกับภิกษุ (ดูรายละเอียดในมหาวิภังค์)
101. หน้า ๓๒๗–๓๒๘ บทสรุปเสขิยกัณฑ์ อธิกรณสมถะ ๗ และบทปิดท้ายเล่ม ๓ ธรรมระงับอธิกรณ์ ๗ ประการ พร้อมคำนิคมสรุปยอดสิกขาบททั้งหมดของภิกขุนีวิภังค์ ปิดท้าย "ภิกขุนีวิภังค์ จบ."