ปัฏฐาน ภาค ๖

ฉบับหลวง · พระอภิธรรมปิฎก · เล่มที่ ๔๕ · ๔๗๔ หน้า

สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๔๑ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น

หน้า ๑–๑๒ ปัจจนียติกปัฏฐาน — ปฏิเสธตติกะทั้ง ๒๒ ตัว (เปิดเล่ม ๔๕ และเปิดวิธีที่ ๒) เปิดเล่ม ๔๕ ด้วยวิธีที่ ๒ ของปัฏฐานคือ "ปัจจนียปัฏฐาน" (นัยปฏิเสธล้วน ขึ้นต้นด้วย "น-"/"ที่ไม่ใช่") นำตติกะทั้ง ๒๒ ตัวจากมาติกา (เล่ม ๔๐-๔๑) มาปฏิเสธทีละตัว มีเพียงกุสลัตติกะ (ตติกะแรก) เท่านั้นที่ได้รับการขยายความเต็ม ๖ วาระ ส่วนอีก ๒๑ ตติกะที่เหลือถูกย่อเหลือเพียง ๒-๓ บรรทัดต่อตัว ปิดท้าย "ปัจจนียติกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๑๒ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียทุกปัฏฐาน
หน้า ๑๒–๒๕ ปัจจนียทุกปัฏฐาน ตอนต้น — เหตุโคจฉกะ ทุกะเดี่ยวทั่วไป และเริ่มอาสวโคจฉกะ ต่อจากตติกะ เข้าสู่การปฏิเสธทุกะ (คู่ธรรมจากเล่ม ๔๒-๔๓) เริ่มจากนเหตุทุกะ สเหตุกทุกะ และเหตุโคจฉกะส่วนขยาย จากนั้นทุกะเดี่ยวทั่วไปในจูฬันตรทุกะ (นสัปปัจจยทุกะ นสังขตทุกะ นสนิทัสสนทุกะ ฯลฯ) ปิดท้ายด้วยการเริ่มอาสวโคจฉกะ (นอาสวทุกะ นสาสวทุกะ) แต่ละทุกะถูกปฏิเสธและขยายสั้นๆ ตามลำดับมาติกา
หน้า ๒๖–๓๘ ปัจจนียทุกปัฏฐาน ต่อ — จบอาสวโคจฉกะ สัญโญชนโคจฉกะ คันถโคจฉกะ และการยุบโอฆ/โยค/นีวรณ/ปรามาสโคจฉกะ ดำเนินต่อด้วยอาสวโคจฉกะจนจบ สัญโญชนโคจฉกะ และคันถโคจฉกะตามลำดับ จุดที่น่าสังเกตคือหน้า ๓๗ ซึ่งโอฆโคจฉกะและโยคโคจฉกะ (ไม่มีทุกะเป็นของตนเองแยกต่างหากในมาติกา) ถูกยุบรวมเข้ากับนีวรณโคจฉกะเป็นหัวข้อเดียว "นโอฆโยคนีวรณโคจฉกทุกะ" แสดงการย่อขั้นสุดในช่วงนี้ ก่อนจะตามด้วยปรามาสโคจฉกะ
หน้า ๓๙–๕๒ ปัจจนียทุกปัฏฐาน จบ — จิตตโคจฉกะ อุปาทาน/กิเลสโคจฉกะ และทุกะปิดท้ายมาติกา ปฏิเสธจิตตโคจฉกะ (๙ ทุกะ) อุปาทานโคจฉกะและกิเลสโคจฉกะ ตามด้วยกลุ่มทุกะปิดท้ายมาติกา (ทัสสน/ภาวนา ฌานังคะ ภูมิ ปริยาปันน นิยยานิก นิยต สอุตตร สรณ) ปิดท้าย "ปัจจนียทุกปัฏฐาน จบ" กลางหน้า ๕๒ ซึ่งปิดการปฏิเสธทุกะเดี่ยวทั้งหมด และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียทุกติกปัฏฐาน
หน้า ๕๒–๖๑ ปัจจนียทุกติกปัฏฐาน ตอนต้น — นเหตุทุกะ (ทุกะแรก) × ตติกะทั้ง ๒๒ ตัว (เต็ม) เริ่มการจับคู่ปฏิเสธทุกะกับตติกะ นเหตุทุกะ (ทุกะแรกของมาติกา) จับคู่กับตติกะทั้ง ๒๒ ตัวตามลำดับ (กุสลัตติกะ เวทนาตติกะ ฯลฯ) ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่ นี่คือการขยายเต็มรอบแรกของภาคนี้
หน้า ๖๒–๗๑ ปัจจนียทุกติกปัฏฐาน ปลาย — ทุกะที่เหลือ × กุสลัตติกะ (ย่อ) และนสรณทุกะ × ตติกะหลายตัว (ขยายอีกครั้ง) ทุกะที่เหลือ (สเหตุกทุกะจนถึงปิฏฐิทุกะ) จับคู่กับกุสลัตติกะเพียงตัวเดียว เนื้อหาย่อสั้นมาก จากนั้นย้อนกลับมาที่นสรณทุกะ (ทุกะสุดท้าย) ซึ่งขยายความเต็มอีกครั้งกับตติกะหลายตัว (เวทนาตติกะจนถึงสนิทัสสนัตติกะ) ปิดท้าย "ปัจจนียทุกติกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๗๑ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียติกทุกปัฏฐาน
หน้า ๗๑–๘๐ ปัจจนียติกทุกปัฏฐาน ตอนต้น — กุสลัตติกะ (ตติกะแรก) × ทุกะทั้งปวง (เต็ม) สลับลำดับให้ตติกะนำหน้าทุกะ กุสลัตติกะจับคู่กับทุกะเกือบทั้งหมดในมาติกา (เหตุโคจฉกะส่วนขยาย จูฬันตรทุกะ อาสวโคจฉกะ ฉโคจฉกะ มหันตรทุกะ อุปาทาน/ทวิโคจฉกะ ปิฏฐิทุกะ) ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่ เป็นการขยายเต็มรอบแรกของภาคนี้
หน้า ๘๑–๙๐ ปัจจนียติกทุกปัฏฐาน ปลาย — ตติกะที่เหลือ × เหตุทุกะ (ย่อ) และนสนิทัสสนัตติกะ × ทุกะ (ขยายอีกครั้ง) ตติกะที่เหลือ (เวทนาตติกะจนถึงสนิทัสสนัตติกะ) จับคู่กับเหตุทุกะเพียงตัวเดียว เนื้อหาย่อสั้น จากนั้นนสนิทัสสนัตติกะ (ตติกะสุดท้าย) ขยายความเต็มอีกครั้งกับกลุ่มทุกะปิดท้าย (มหันตรทุกะ ทวิโคจฉกะ ปิฏฐิทุกะ) ปิดท้าย "ปัจจนียติกทุกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๙๐ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียติกติกปัฏฐาน
หน้า ๙๐–๙๙ ปัจจนียติกติกปัฏฐาน ตอนต้น — กุสลัตติกะ × ตติกะที่เหลือ ๒๑ ตัว (เต็ม) เข้าสู่การจับคู่ตติกะกับตติกะด้วยกันเอง กุสลัตติกะจับคู่กับตติกะที่เหลืออีก ๒๑ ตัวทีละตัวตามลำดับมาติกา ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่
หน้า ๑๐๐–๑๑๓ ปัจจนียติกติกปัฏฐาน ปลาย — ตติกะที่เหลือ × กุสลัตติกะ (สลับกลับ, ย่อ) และนสนิทัสสนัตติกะ (ขยายอีกครั้ง ปิดวิธี) สลับกลับ ตติกะที่เหลือ (เวทนาตติกะฯลฯ) นำหน้าจับคู่กับกุสลัตติกะ เนื้อหาย่อสั้นลง จากนั้นนสนิทัสสนัตติกะ (ตติกะสุดท้าย) ขยายความเต็มอีกครั้งกับตติกะที่เหลือทั้งหมด ปิดท้าย "ปัจจนียติกติกปัฏฐาน จบ." ที่หน้า ๑๑๓ ซึ่งปิดการจับคู่ตติกะ×ตติกะทั้งหมดของวิธีปัจจนียะ (หน้า ๑๑๓/๑๑๔ เป็นรอยต่อหน้าสะอาด ไม่มีเนื้อหาข้ามหน้า)
หน้า ๑๑๔–๑๒๑ ปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน ตอนต้น — นเหตุทุกะ × ทุกะอื่น (เต็ม) เริ่มการจับคู่ทุกะกับทุกะด้วยกันเอง นเหตุทุกะ (ทุกะแรก) จับคู่กับทุกะอื่นเกือบทั้งหมด (เหตุโคจฉกะส่วนขยาย จูฬันตรทุกะ อาสวโคจฉกะ ฉโคจฉกะ มหันตรทุกะ ทวิโคจฉกะ ปิฏฐิทุกะ) ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่
หน้า ๑๒๒–๑๓๒ ปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน ปลาย — ทุกะกลาง × นเหตุทุกะ (สลับกลับ ย่อ) และนสรณทุกะ (ขยายอีกครั้ง ปิดวิธีปัจจนียปัฏฐานทั้งหมด) สลับกลับ ทุกะอื่นๆ นำหน้าจับคู่กับนเหตุทุกะ เนื้อหาย่อสั้น จากนั้นนสรณทุกะ (ทุกะสุดท้ายของมาติกา) ขยายความเต็มอีกครั้งกับทุกะที่เหลือ ปิดท้าย "ปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน จบ." ที่หน้า ๑๓๒ ซึ่งปิดวิธีที่ ๒ "ปัจจนียปัฏฐาน" (นัยปฏิเสธล้วน) ทั้งหมด (หน้า ๑๓๒/๑๓๓ เป็นรอยต่อหน้าสะอาด ไม่มีเนื้อหาข้ามหน้า)
หน้า ๑๓๓–๑๔๕ อนุโลมปัจจนียปัฏฐาน (วิธีที่ ๓): ติกะเดี่ยว (๑) — กุสลัตติกะ เวทนาตติกะ วิปากัตติกะ อุปาทินนุปาทานิยัตติกะ เปิดวิธีที่ ๓ "อนุโลมปัจจนียปัฏฐาน" (นัยบวกแล้วลบ: ธรรมที่เป็น X เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ X) นำตติกะ ๔ ตัวแรก (กุสลัตติกะ เวทนาตติกะ วิปากัตติกะ อุปาทินนุปาทานิยัตติกะ) มาจับคู่กับตัวมันเองในนัยบวก-ลบตามลำดับมาติกา
หน้า ๑๔๖–๑๖๔ ติกะเดี่ยว (๒) — ตติกะที่เหลือ ๑๘ ตัว จนจบวิธี ดำเนินต่อกับตติกะที่เหลืออีก ๑๘ ตัว (สังกิลิฏฐสังกิเลสิกัตติกะจนถึงสนิทัสสนัตติกะ) ตามลำดับมาติกา แต่ละตติกะจับคู่กับตัวเองในนัยอนุโลมปัจจนียะ ปิดท้าย "อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๑๖๔ ซึ่งปิดภาคติกะเดี่ยว และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอนุโลมปัจจนียทุกปัฏฐาน
หน้า ๑๖๔–๑๗๔ ทุกะเดี่ยว (๑) — เหตุโคจฉกะและทุกะเดี่ยวทั่วไป เข้าสู่ภาคทุกะเดี่ยว เหตุทุกะและเหตุโคจฉกะส่วนขยายจับคู่กับตัวเอง ตามด้วยจูฬันตรทุกะ (สัปปัจจยทุกะ สังขตทุกะ สนิทัสสนทุกะ ฯลฯ) และอาสวโคจฉกะ แต่ละทุกะขยายสั้นๆ ตามลำดับมาติกา
หน้า ๑๗๕–๑๘๓ ทุกะเดี่ยว (๒) — ฉโคจฉกทุกะ ทวิโคจฉกทุกะ และทุกะปิดท้ายมาติกา (จบวิธีทุกะเดี่ยว) ฉโคจฉกทุกะ (รวม ๖ โคจฉกะ) ถูกยุบด้วยประโยคอ้างอิงสั้นๆ "เหมือนกับอาสวโคจฉกทุกะ" ทวิโคจฉกทุกะและกลุ่มทุกะปิดท้าย (ทัสสน/ภาวนา ฌานังคะ ภูมิ ปริยาปันน นิยยานิก นิยต สอุตตร สรณ) ปิดท้าย "อนุโลมปัจจนียทุกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๑๘๓ ซึ่งปิดภาคทุกะเดี่ยว และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน
หน้า ๑๘๓–๑๙๑ อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน (๑) — เหตุทุกะ × ตติกะทั้ง ๒๒ ตัว (เต็ม) เริ่มจับคู่ทุกะกับตติกะในนัยอนุโลมปัจจนียะ เหตุทุกะจับคู่กับตติกะทั้ง ๒๒ ตัวตามลำดับ ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่ เป็นการขยายเต็มรอบแรกของภาคนี้
หน้า ๑๙๒–๒๐๖ อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน (๒) — ทุกะที่เหลือ (เกือบทั้งหมด ~๙๙ ทุกะ) × กุสลัตติกะเท่านั้น (ย่อ) ทุกะที่เหลือเกือบทั้งมาติกา (สเหตุกทุกะจนถึงสรณทุกะ) จับคู่กับกุสลัตติกะเพียงตัวเดียว เนื้อหาย่อสั้นมากแทบทุกคู่ นับเป็นช่วงย่อที่ยาวที่สุดของภาคนี้
หน้า ๒๐๗–๒๑๕ อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน (๓) — สรณทุกะ × ตติกะที่เหลือ (เต็มอีกครั้ง ปิดวิธี) ย้อนกลับมาที่สรณทุกะ (ทุกะสุดท้าย) ขยายความเต็มอีกครั้งกับตติกะที่เหลือ (เวทนาตติกะจนถึงสนิทัสสนัตติกะ) ปิดท้าย "อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๒๑๕ ซึ่งปิดภาคทุกะ×ตติกะ และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน
หน้า ๒๑๕–๒๒๙ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน (๑) — กุสลัตติกะ × ทุกะทั้งปวง (เต็ม ครึ่งแรก) สลับลำดับให้ตติกะนำหน้า กุสลัตติกะ (ตติกะแรก) จับคู่กับทุกะทั้งปวงในมาติกา เริ่มตั้งแต่เหตุโคจฉกะส่วนขยายและจูฬันตรทุกะ ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่ (ครึ่งแรกของการขยายเต็มคู่แรกในภาคนี้)
หน้า ๒๓๐–๒๔๒ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน (๒) — กุสลัตติกะ × ทุกะทั้งปวง (เต็ม ครึ่งหลัง ปิดคู่แรก) กุสลัตติกะจับคู่กับทุกะที่เหลือต่อ (จิตตโคจฉกะ อุปาทานโคจฉกะ กิเลสโคจฉกะ ฌานังคะ ภูมิ ทุกะปิดท้าย) จนครบทุกะทั้ง ~๑๐๐ ตัว ปิดการขยายเต็มคู่แรก (กุสลัตติกะ×ทุกะทั้งปวง) ที่หน้า ๒๔๒
หน้า ๒๔๓–๒๕๒ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน (๓) — ตติกะกลาง ๑๗-๑๘ ตัว × เหตุทุกะเท่านั้น (ย่อสุด) ตติกะกลาง (เวทนาตติกะจนถึงก่อนสนิทัสสนัตติกะ รวม ๑๗-๑๘ ตัว) จับคู่กับเหตุทุกะเพียงตัวเดียวเท่านั้น (ไม่ใช่ทุกะทั้งปวง) เนื้อหาย่อสั้นมากแทบทุกตติกะ เป็นจุดย่อสูงสุดของภาคนี้
หน้า ๒๕๓–๒๖๓ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน (๔) — สนิทัสสนัตติกะ (ตติกะสุดท้าย) × ทุกะทั้งปวง (เต็มอีกครั้ง ครึ่งแรก) สนิทัสสนัตติกะ (ตติกะสุดท้ายของมาติกา) เริ่มขยายความเต็มอีกครั้งกับทุกะทั้งปวง เริ่มจากเหตุโคจฉกะส่วนขยาย จูฬันตรทุกะ อาสวโคจฉกะ (ครึ่งแรกของการขยายเต็มคู่ที่สองในภาคนี้)
หน้า ๒๖๔–๒๗๔ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน (๕) — สนิทัสสนัตติกะ × ทุกะทั้งปวง (เต็ม ครึ่งหลัง ปิดวิธี — ภาคย่อยยาวที่สุดในเล่ม) สนิทัสสนัตติกะจับคู่กับทุกะที่เหลือต่อ (จิตตโคจฉกะ อุปาทาน/กิเลสโคจฉกะ ฌานังคะ ภูมิ ทุกะปิดท้าย) จนครบ ปิดท้าย "อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๒๗๔ ซึ่งปิดภาคติกะ×ทุกะทั้งหมด (หน้า ๒๑๕-๒๗๔ รวม ๕ ตอน นับเป็นภาคย่อยที่ยาวที่สุดในเล่ม ด้วยรูปแบบ "เต็ม-ย่อ-เต็ม" ที่ขยายทั้งกุสลัตติกะและสนิทัสสนัตติกะเต็มรูปแบบคู่กับทุกะเกือบร้อยตัว) และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของอนุโลมปัจจนียติกัตติกปัฏฐาน
หน้า ๒๗๔–๒๘๗ อนุโลมปัจจนียติกัตติกปัฏฐาน (๑) — กุสลัตติกะ × ตติกะอื่นทั้งหมด (เดินหน้า) เข้าสู่การจับคู่ตติกะกับตติกะ กุสลัตติกะ (นำ) จับคู่กับตติกะอื่นทั้ง ๒๑ ตัวตามลำดับมาติกาในนัยอนุโลมปัจจนียะ
หน้า ๒๘๘–๒๙๔ อนุโลมปัจจนียติกัตติกปัฏฐาน (๒) — ตติกะอื่น × กุสลัตติกะ (สลับกลับ) และสนิทัสสนัตติกะ × ตติกะที่เหลือ (ปิดวิธี) สลับกลับ ตติกะอื่นนำหน้าจับคู่กับกุสลัตติกะ จากนั้นสนิทัสสนัตติกะ (ตติกะสุดท้าย) ขยายความอีกครั้งกับตติกะที่เหลือ ปิดท้าย "อนุโลมปัจจนียติกัตติกปัฏฐาน จบ." ที่หน้า ๒๙๔ ซึ่งปิดภาคติกะ×ติกะทั้งหมด (หน้า ๒๙๔/๒๙๕ เป็นรอยต่อหน้าสะอาด ไม่มีเนื้อหาข้ามหน้า)
หน้า ๒๙๕–๓๐๖ อนุโลมปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน (๑) — เหตุทุกะ × ทุกะอื่นทั้งปวง (เดินหน้า) เข้าสู่การจับคู่ทุกะกับทุกะ เหตุทุกะ (นำ) จับคู่กับทุกะอื่นเกือบทั้งหมด (เหตุโคจฉกะส่วนขยาย จูฬันตรทุกะ อาสวโคจฉกะ โคจฉกะทั้ง ๖ จิตตโคจฉกะ ทุกะปิดท้าย) ตามลำดับมาติกา
หน้า ๓๐๗–๓๒๒ อนุโลมปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน (๒) — ทุกะอื่น × เหตุทุกะ (สลับกลับ) และสรณทุกะ × ทุกะที่เหลือ (ปิดวิธีอนุโลมปัจจนียปัฏฐานทั้งหมด) สลับกลับ ทุกะอื่นนำหน้าจับคู่กับเหตุทุกะ (พบ OCR คลาดเคลื่อนที่หน้า ๓๑๓ เป็น "ฉโคจกทุกนเหตุทุกนฉโคจฉกทุกนเหตุทุกะ" ตกพยัญชนะ ยืนยันตรงตามฐานข้อมูลจริง ไม่แก้ไข) จากนั้นสรณทุกะ (ทุกะสุดท้ายของมาติกา) ขยายความอีกครั้งกับทุกะที่เหลือ ปิดท้าย "อนุโลมปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๓๒๒ ซึ่งปิดวิธีที่ ๓ "อนุโลมปัจจนียปัฏฐาน" ทั้งหมด และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียานุโลมปัฏฐาน (วิธีที่ ๔)
หน้า ๓๒๒–๓๓๔ ปัจจนียานุโลมปัฏฐาน (วิธีที่ ๔): ติกะเดี่ยว — ๒๒ ตติกะ (เฉพาะกุสลัตติกะและเวทนาตติกะขยายละเอียด) เปิดวิธีที่ ๔ "ปัจจนียานุโลมปัฏฐาน" (นัยลบแล้วบวก: ธรรมที่ไม่ใช่ X เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่เป็น X) นำตติกะทั้ง ๒๒ ตัวจับคู่กับตัวเอง มีเพียงกุสลัตติกะและเวทนาตติกะเท่านั้นที่ได้รับรายละเอียด ส่วนตติกะที่เหลือระบุเพียงจำนวนวาระ ปิดท้าย "ปัจจนียานุโลมติกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๓๓๔ ซึ่งเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียานุโลมทุกปัฏฐาน
หน้า ๓๓๔–๓๔๙ ปัจจนียานุโลมทุกปัฏฐาน — ทุกะทั้งมาติกา (เฉพาะเหตุทุกะขยายละเอียด) ทุกะเดี่ยวทั้งมาติกาจับคู่กับตัวเองในนัยปัจจนียานุโลม มีเพียงเหตุทุกะเท่านั้นที่ได้รับรายละเอียด ส่วนที่เหลือย่อเป็นจำนวนวาระ ปิดท้ายด้วยบรรทัด "ปัจจนียาโลมทุกปัฏฐาน จบ." ที่หน้า ๓๔๙ ซึ่งเป็นการพิมพ์คลาดเคลื่อนของ OCR ตกพยางค์ "นุ" (ที่ถูกต้องควรเป็น "ปัจจนียานุโลมทุกปัฏฐาน จบ.") ยืนยันตรงตามฐานข้อมูลจริง ไม่แก้ไข (หน้า ๓๔๙/๓๕๐ เป็นรอยต่อหน้าสะอาด ไม่มีเนื้อหาข้ามหน้า)
หน้า ๓๕๐–๓๖๔ ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน (๑) — ทุกะทั้ง ๑๐๐ × กุสลัตติกะ (เต็ม รอบแรก) เริ่มจับคู่ทุกะกับตติกะในนัยปัจจนียานุโลม ทุกะทั้งมาติกา (~๑๐๐ ทุกะ) จับคู่กับกุสลัตติกะตัวเดียวตามลำดับ ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่ (รอบขยายเต็มครั้งแรก)
หน้า ๓๖๕–๓๗๓ ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน (๒) — เหตุทุกะเท่านั้น × ตติกะที่เหลือ ๒๐ ตัว (ย่อสุด) สลับให้เหตุทุกะเพียงตัวเดียวจับคู่กับตติกะที่เหลืออีก ๒๐ ตัว (เวทนาตติกะจนถึงสนิทัสสนัตติกะ) เนื้อหาย่อสั้นมากแทบทุกคู่ เป็นจุดย่อสูงสุดของภาคนี้
หน้า ๓๗๔–๓๘๙ ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน (๓) — ทุกะทั้ง ๑๐๐ × สนิทัสสนัตติกะ (เต็ม รอบสอง ปิดวิธี) ทุกะทั้งมาติกาขยายความเต็มอีกครั้งกับสนิทัสสนัตติกะ (ตติกะสุดท้าย) ปิดท้าย "ปัจจนียานุโลมทุกัตติกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๓๘๙ ซึ่งปิดภาคทุกะ×ตติกะ และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียานุโลมติกทุกปัฏฐาน
หน้า ๓๘๙–๓๙๙ ปัจจนียานุโลมติกทุกปัฏฐาน (๑) — กุสลัตติกะ × ทุกะทั้งปวง (เต็ม) สลับลำดับให้ตติกะนำหน้า กุสลัตติกะจับคู่กับทุกะทั้งปวงในมาติกา ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่ (พบข้อสังเกตว่าโอฆ/โยคโคจฉกะถูกยุบรวมเป็น "สัตตโคจฉกทุกะ" ที่หน้า ๓๙๖)
หน้า ๔๐๐–๔๐๕ ปัจจนียานุโลมติกทุกปัฏฐาน (๒) — ตติกะที่เหลือ × เหตุทุกะเท่านั้น (ย่อ) ตติกะที่เหลือ (เวทนาตติกะจนถึงก่อนสนิทัสสนัตติกะ) จับคู่กับเหตุทุกะเพียงตัวเดียว เนื้อหาย่อสั้นมากแทบทุกตติกะ
หน้า ๔๐๖–๔๒๓ ปัจจนียานุโลมติกทุกปัฏฐาน (๓) — สนิทัสสนัตติกะ × ทุกะทั้งปวง (เต็มอีกครั้ง ปิดวิธี) สนิทัสสนัตติกะ (ตติกะสุดท้าย) ขยายความเต็มอีกครั้งกับทุกะทั้งปวง เริ่มจากเหตุโคจฉกะจนถึงโคจฉกะทั้ง ๖ (หน้า ๔๑๐-๔๑๑) แล้วต่อด้วยจิตตโคจฉกะและทุกะปิดท้าย ปิดท้าย "ปัจจนียานุโลมติกทุกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๔๒๓ ซึ่งปิดภาคติกะ×ทุกะ และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน
หน้า ๔๒๓–๔๓๓ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน (๑) — กุสลัตติกะ × ตติกะอื่น (เดินหน้า) เข้าสู่การจับคู่ตติกะกับตติกะ กุสลัตติกะ (นำ) จับคู่กับตติกะอื่นทั้งหมดตามลำดับมาติกา (พบ OCR คลาดเคลื่อนในบรรทัดหัวข้อที่หน้า ๔๓๐ เช่น "นกุสลัตติกนหีนัตติกกสลัตติกหีนัตติกะ" ตกพยัญชนะ "ุ" เป็นความคลาดเคลื่อนเฉพาะบรรทัดหัวข้อ ไม่กระทบเนื้อหา ไม่แก้ไข)
หน้า ๔๓๔–๔๔๑ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน (๒) — ตติกะอื่น × กุสลัตติกะ (สลับกลับ) สลับกลับ ตติกะอื่นนำหน้าจับคู่กับกุสลัตติกะ (พบ OCR คลาดเคลื่อนที่หน้า ๔๓๘ ในบรรทัดหัวข้อ "นหีนัตติกนกุสลัตติกหีนัตติกจกุสลัตติกะ" เช่นกัน ไม่แก้ไข)
หน้า ๔๔๒–๔๔๙ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน (๓) — สนิทัสสนัตติกะ × ตติกะที่เหลือ (ปิดวิธี) สนิทัสสนัตติกะ (ตติกะสุดท้าย) ขยายความอีกครั้งกับตติกะที่เหลือ (พบ OCR คลาดเคลื่อนในบรรทัดหัวข้อที่หน้า ๔๔๖ "นสนิทัสนัตติกนปริตตัตติกสนิทัสสนัตติกปริตตัตติกะ") ปิดท้าย "ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน จบ." กลางหน้า ๔๔๙ ซึ่งปิดภาคติกะ×ติกะ และเป็นหน้าเดียวกับจุดเริ่มต้นของปัจจนียานุโลมทุกทุกปัฏฐาน (ภาคสุดท้ายของเล่ม)
หน้า ๔๔๙–๔๖๒ ปัจจนียานุโลมทุกทุกปัฏฐาน (๑) — เหตุทุกะ × ทุกะอื่นทั้งปวง (เดินหน้า) เข้าสู่ภาคสุดท้ายของเล่ม ๔๕ คือการจับคู่ทุกะกับทุกะ เหตุทุกะ (นำ) จับคู่กับทุกะอื่นเกือบทั้งหมดตามลำดับมาติกา (เหตุโคจฉกะส่วนขยาย จูฬันตรทุกะ อาสวโคจฉกะ โคจฉกะทั้ง ๖ จิตตโคจฉกะ ทุกะปิดท้าย) ได้รับการขยายความเต็มทุกคู่
หน้า ๔๖๓–๔๗๔ ปัจจนียานุโลมทุกทุกปัฏฐาน (๒) และการปิดฉากพระไตรปิฎกทั้ง ๔๕ เล่ม บทปิดท้ายเล่ม ๔๕ และปิดฉากพระไตรปิฎกทั้งชุด ทุกะอื่นสลับกลับมาจับคู่กับเหตุทุกะ (ย่อ) จากนั้นสรณทุกะ/อรณทุกะ (ทุกะสุดท้ายของมาติกา) ขยายเต็มอีกครั้งกับทุกะที่เหลือ จบคู่สุดท้าย "สอุตตรทุกะ-สรณทุกะ" ที่หน้า ๔๗๔ ตามด้วยบรรทัดปิดท้ายต่อกัน: "ปัจจนียานุโลมทุกทุกปัฏฐาน จบ." → "ปัจจนียานุโลมปัฏฐาน จบ." → "ปัฏฐาน...มีประมาณ ๓๐ ภาณวาร" → "ปัฏฐานปกรณ์ จบบริบูรณ์" → "พระอภิธรรมปิฎก จบ." — นี่คือบรรทัดสุดท้ายของพระอภิธรรมปิฎก และจุดสิ้นสุดของพระไตรปิฎกฉบับหลวงทั้ง ๔๕ เล่มโดยสมบูรณ์