พระไตรปิฎก › ฉบับหลวง › เล่ม ๗

จุลวรรค ภาค ๒

ฉบับหลวง · พระวินัยปิฎก · เล่มที่ ๗ · ๒๗๙ หน้า

สรุปโดย AI จากเนื้อหาทั้งเล่ม (๒๔ หัวข้อ) — คลิกเพื่อไปยังหน้าเริ่มต้นของหัวข้อนั้น

  1. หน้า ๑–๙ ขุททกวัตถุขันธกะ: วัตรอาบน้ำและเครื่องใช้ส่วนตัว กฎเกณฑ์การอาบน้ำ เครื่องประดับ ผมยาว การดูมหรสพ และเรื่องภิกษุถูกงูกัดมรณภาพจนมีคาถาแผ่เมตตาตระกูลพญางู
  2. หน้า ๑๐–๑๕ พระปิณโฑลภารทวาชะและบาตรไม้จันทน์ ราชคหเศรษฐีแขวนบาตรไม้จันทน์ท้าทายพระอรหันต์และครูทั้ง ๖ พระปิณโฑลภารทวาชะเหาะไปปลดได้สำเร็จ แต่ถูกพระพุทธเจ้าทรงติเตียนและสั่งทำลายบาตรนั้น
  3. หน้า ๑๕–๒๖ กฎเกณฑ์เรื่องจีวรและผ้ากรองน้ำ ระเบียบเข็มเย็บผ้า ไม้สะดึง และเรื่องภิกษุผูกโกรธไม่ให้ผ้ากรองน้ำจนเพื่อนกระหายน้ำถึงมรณภาพ
  4. หน้า ๒๖–๓๐ เจ้าวัฑฒะลิจฉวีและพระทัพพมัลลบุตร พระเมตติยะ-ภุมมชกะยุยงเจ้าวัฑฒะให้ใส่ร้ายพระทัพพมัลลบุตร สงฆ์ลงโทษคว่ำบาตรเจ้าวัฑฒะจนสลบ ก่อนสำนึกผิดขอหงายบาตรคืน
  5. หน้า ๓๐–๓๘ โพธิราชกุมารและเครื่องใช้ต่างๆ พระพุทธเจ้าไม่ทรงเหยียบผ้าขาวที่โพธิราชกุมารปูรับเสด็จเพราะทรงระลึกถึงกรรมเก่า และนางวิสาขาถวายเครื่องใช้ต่างๆ
  6. หน้า ๓๘–๕๔ สตรีกล่าวหาข่มขืนและอนาจารฉัพพัคคีย์ สตรีหลอกกล่าวหาภิกษุข่มขืนแต่ถูกจับได้จากรอยเล็บ ปิดท้ายด้วยรายการอนาจารของภิกษุพวกฉัพพัคคีย์ จบขุททกวัตถุขันธกะ (๑๙๗ เรื่อง)
  7. หน้า ๕๔–๖๕ เสนาสนขันธกะ: ราชคหเศรษฐีถวายวิหาร ราชคหเศรษฐีถวายวิหาร ๖๐ หลัง ทรงอนุญาตเสนาสนะและเครื่องเรือนหลายชนิด
  8. หน้า ๖๕–๗๒ อนาถบิณฑิกคหบดีพบพระพุทธเจ้า อนาถบิณฑิกคหบดีได้ยินคำว่า "พุทธะ" เดินฝ่าความมืดไปเข้าเฝ้าโดยมีสีวกยักษ์ให้กำลังใจ แล้วซื้อที่ดินเจ้าเชตด้วยการปูเงินสร้างพระเชตวัน
  9. หน้า ๗๒–๘๐ การแย่งชิงเสนาสนะในหมู่สงฆ์ พระสารีบุตรถูกแย่งที่พักจนต้องนอนโคนไม้ นิทานสัตว์ ๓ สหายเรื่องอาวุโส และพระฉัพพัคคีย์แย่งวิหารจากพระสัตตรสวัคคีย์ด้วยกลอุบาย
  10. หน้า ๘๐–๑๐๓ ระเบียบการจัดสรรเสนาสนะและนวกรรม กฎการแบ่ง-ถือเสนาสนะ พระอัสสชิ-ปุนัพพสุกะแบ่งเสนาสนะหมดเพื่อกันพระสารีบุตร-โมคคัลลานะ และกำหนดเวลานวกรรม จบเสนาสนะขันธกะ
  11. หน้า ๑๐๔–๑๑๔ ต้นกำเนิดพระเทวทัตและเจ้าศากยะออกบวช เจ้าศากยะ ๖ พระองค์และอุบาลีภูษามาลาออกบวชที่อนุปิยนิคม พระเทวทัตแปลงกายเป็นกุมารน้อยมีงูพันสะเอวผูกมิตรกับอชาตสัตตุกุมารเพื่อสร้างศรัทธา
  12. หน้า ๑๑๔–๑๒๔ แผนปลงพระชนม์พระพุทธเจ้าและพระเจ้าพิมพิสาร พระเทวทัตเกลี้ยกล่อมอชาตสัตตุปลงพระชนม์บิดา ส่งนักฆ่าหลายทอดไปฆ่าพระพุทธเจ้าแต่กลับใจเป็นอุบาสก แล้วกลิ้งศิลาเองจนพระบาทห้อพระโลหิต
  13. หน้า ๑๒๔–๑๓๔ ช้างนาฬาคิรีและการทำลายสงฆ์ พระเทวทัตปล่อยช้างนาฬาคิรีเข้าใส่พระพุทธเจ้าแต่พระองค์ทรงแผ่เมตตาจนช้างสงบ จากนั้นทูลขอวัตร ๕ ข้อเพื่อยุยงแยกสงฆ์ พระสารีบุตร-โมคคัลลานะตามไปพาภิกษุกลับ
  14. หน้า ๑๓๔–๑๔๔ ผลกรรมพระเทวทัตและนิยามสังฆเภท อสัทธรรมที่ทำให้ตกอบาย และพระอุบาลีทูลถามเกณฑ์ว่าอะไรคือสังฆราชีและสังฆเภทที่แท้จริง จบสังฆเภทขันธกะ
  15. หน้า ๑๔๔–๑๖๐ วัตตขันธกะ: วัตรของภิกษุในสถานการณ์ต่างๆ มารยาทของภิกษุอาคันตุกะ เจ้าถิ่น ผู้อยู่ป่า และในโรงฉัน — มีเรื่องภิกษุถูกโจรทดสอบความรู้จนถูกทุบตี และฉัพพัคคีย์แกล้งปิดประตูเรือนไฟใส่ฟืนจนพระเถระสลบ
  16. หน้า ๑๖๐–๑๗๙ วัตตขันธกะ: หน้าที่ศิษย์-อาจารย์ วัตรของสัทธิวิหาริกต่ออุปัชฌาย์ และอันเตวาสิกต่ออาจารย์ พร้อมมารยาทในเว็จกุฎี จบวัตตขันธกะ
  17. หน้า ๑๘๐–๑๘๖ ปาติโมกขัฏฐปนขันธกะ: พระอานนท์ทูลขอสวดปาติโมกข์ พระอานนท์ทูลขอถึง ๓ ครั้งแต่พระพุทธเจ้าทรงนิ่ง จนพระมหาโมคคัลลานะใช้ญาณค้นพบภิกษุทุศีลในที่ประชุมและจับแขนออกไป พร้อมอุปมาความอัศจรรย์ ๘ ประการของมหาสมุทร
  18. หน้า ๑๘๖–๒๐๕ การงดปาติโมกข์และอธิกรณ์ หลักเกณฑ์การงดปาติโมกข์ที่เป็นธรรม/ไม่เป็นธรรม และธรรมที่ผู้โจทพึงพิจารณาก่อนกล่าวโทษผู้อื่น จบขันธกะที่ ๙
  19. หน้า ๒๐๖–๒๑๑ ภิกขุนีขันธกะ: พระนางมหาปชาบดีโคตมีทูลขอบวช พระนางเดินเท้าเปล่าจากกบิลพัสดุ์ถึงเวสาลีจนพระบาทพอง พระอานนท์ช่วยทูลขอ ทรงอนุญาตด้วยครุธรรม ๘ ประการ พร้อมคำทำนายว่าพรหมจรรย์จะสั้นลง
  20. หน้า ๒๑๑–๒๒๖ ระเบียบความสัมพันธ์ภิกษุ-ภิกษุณี กรณีฉัพพัคคีย์ล่วงเกินภิกษุณีและภิกษุณีฉัพพัคคีย์ล่วงเกินภิกษุ ระเบียบการแต่งกาย และเรื่องภิกษุณีรีดครรภ์แล้วลอบนำทารกไปด้วยบาตร
  21. หน้า ๒๒๖–๒๓๙ ระเบียบการอุปสมบทภิกษุณี อันตรายิกธรรม ๒๔ ประการและขั้นตอนอุปสมบทภิกษุณีอย่างละเอียด พร้อมเรื่องนางอัฑฒกาสีอดีตหญิงแพศยา
  22. หน้า ๒๓๙–๒๔๕ กรณีพิเศษของภิกษุณี นางอัฑฒกาสีถูกนักเลงซุ่มทำร้ายจนต้องอุปสมบทโดยทูตแทน และภิกษุณีอยู่ป่าถูกนักเลงประทุษร้าย จบภิกขุนีขันธกะ (๑๐)
  23. หน้า ๒๔๖–๒๕๘ ปัญจสติกขันธกะ: ปฐมสังคายนา พระมหากัสสปทราบข่าวพุทธปรินิพพานจากอาชีวก คำพูดของพระสุภัททะที่ดีใจว่าพ้นจากพระมหาสมณะ นำไปสู่การจัดปฐมสังคายนาโดยพระอรหันต์ ๕๐๐ รูป พระอุบาลีวิสัชนาพระวินัย พระอานนท์วิสัชนาพระธรรม แต่ถูกปรับอาบัติทุกกฏ ๗ ข้อ และพระฉันนะถูกลงพรหมทัณฑ์จนบรรลุอรหัตต์
  24. หน้า ๒๕๙–๒๗๙ สัตตสติกขันธกะ: ทุติยสังคายนา พระวัชชีบุตรชาวเวสาลีเสนอวัตถุ ๑๐ ประการ พระยสกากัณฑกบุตรคัดค้านจนถูกลงกรรม แล้วออกตามหาพันธมิตรหลายเมือง ฝ่ายวัชชีบุตรพยายามติดสินบนแต่ถูกปฏิเสธ สุดท้ายภิกษุ ๗๐๐ รูปตัดสินว่าวัตถุ ๑๐ ผิดธรรมวินัย ปิดท้าย "จุลวรรค ภาค ๒ จบ พระวินัยปิฎก เล่ม ๗ จบ"