อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๓๗ · หน้า ๔๖๕ · ข้อ 120
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

พระศาสดาผู้เป็นเยี่ยมในโลก ทรงทราบ

ความดำริของเราแล้ว ได้เข้ามาหาเราด้วยฤทธิ์

ทางพระกายอันสำเร็จแต่พระหฤทัย พระองค์ได้

ทรงแสดงธรรมอันยิ่งกว่าความดำริของเราเท่าที่

ดำริไว้ พระพุทธเจ้าผู้ยินดีแล้วในธรรมอันไม่เป็น

เหตุให้เนิ่นช้า ได้ทรงแสดงซึ่งธรรนอันเป็นเหตุ

ให้เนิ่นช้า เราได้รู้ทั่วถึงธรรมของพระองค์แล้ว

ยินดีในศาสนาอยู่ เราได้บรรลุวิชชา ๓ แล้วโดย

ลำดับ คำสอนของพระพุทธเจ้าเรากระทำแล้ว

จบ อนุรทธะสูตรที่ ๑๐

จบ คหปติวรรคที่ ๓

อรรถกถาอนุรุทธสูตรที่ ๑๐

อนุรุทธสูตรที่ ๑๐ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า เจตีสุ ความว่า ในรัฐอันได้ชื่ออย่างนั้น เพราะรัฐนั้น เป็นที่ประทับอยู่ของเจ้าทั้งหลาย พระนามว่าเจตี. บทว่า ปาจีนวํสทาเย ความว่า ที่ป่าวังสทายะ อันตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก แต่ที่ประทับ อยู่ของพระทศพล อันเป็นราวป่าดารดาดไปด้วยไม้ไผ่มีสีเขียว.