ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๗ · หน้า ๔๒๖ · ข้อ 309 310
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๑๐. ทุติยปลายิชาดก

คนถูกความเร่าร้อนเผาจนไม่อาจสู้ข้าศึกได้

[๓๐๙] ธงสำหรับรถของเรามีมากมาย พลพาหนะ

ของเราก็นับไม่ถ้วน แสนยากที่ศัตรูจะหาญหัก

เข้าสู้รบได้ ดุจสาครยากที่ฝูงกาจะบินข้ามให้ถึง

ฝั่งได้ ฉะนั้น อนึ่ง กองพลของเรานี้ยากที่กองพล

อื่นจะหาญเข้าตีหักได้ ดุจภูเขาอันลมไม่อาจให้

ไหวได้ฉะนั้น วันนี้เราประกอบด้วยกองพลเท่านี้

อันกองพลเช่นนั้นยากที่ศัตรูจะหาญหักเข้ารุกราน

ได้.

[๓๑๐] ท่านอย่าพูดเพ้อถึงความที่ตนเป็นคนโง่

เขลาไปเลย คนเช่นท่านจะเรียกว่าผู้สามารถ

ไม่ได้ ท่านถูกความเร่าร้อน คือ ราคะ โทสะ

โมหะ และมานะเผารนอยู่เสมอ ไม่อาจจะกำจัด

เราได้เลย จะต้องหนีเราไป กองพลของเราจัก

ย่ำยีท่านหมดทั้งกองพล ดุจช้างเมามันขยี้ไม้อ้อ

ด้วยเท้า ฉะนั้น.

จบ ทุติยปลาชาดกที่ ๑๐