๒. มหาอัสสาโรหชาดก

ว่าด้วยการทำความดีไว้ในปางก่อน

[๕๐๖] ผู้ใดให้ทานในคนที่ไม่ควรให้ ไม่เพิ่ม

ให้บุคคลที่ควรให้ ผู้นั้นถึงจะได้รับความทุกข์

ในคราวมีอันตราย ก็ไม่ได้สหาย.

[๕๐๗] ผู้ใดไม่ให้ทานในคนที่ไม่ควรให้ ให้

ในคนที่ควรให้ ผู้นั้นถึงได้รับความทุกข์ใน

คราวมีอันตราย ย่อมได้สหาย.

[๕๐๘] การแสดงคุณวิเศษแห่งความเกี่ยวพัน

และความสนิทสนมกันฉันท์มิตร ในชน

ทั้งหลายผู้ไม่มีอารยธรรม เป็นคนมักอวด

ย่อมไร้ผล การแสดงคุณวิเศษแห่งความ

เกี่ยวพันและความสนิทสนมกันฉันท์มิตร ที่

กระทำในอารยชนทั้งหลายผู้ซื่อตรงคงที่ แม้

กระทำในอารยชนทั้งหลายผู้ซื่อตรงคงที่ แม้

เล็กน้อย ก็ย่อมมีผลมาก.

[๕๐๙] ผู้ใดได้ทำความดีงามไว้แต่กาลก่อนแล้ว

ผู้นั้นชื่อว่าได้ทำกิจ ที่ทำได้แสนยากในโลก