ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๘ · หน้า ๘๐ · ข้อ 376 377 378
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๙.

ติรีติวัจฉชาดก

ควรบูชาผู้มีพระคุณ

[๓๗๖] กรรมอะไร ๆ ที่สำเร็จด้วยวิชาของดาบส

นี้มิได้มีเลย อนึ่ง ดาบสนั้นไม่ใช่พระญาติ

พระวงศ์ไม่ใช่พระสหายของพระองค์ เมื่อ

เป็นเช่นนั้นเพราะเหตุไร ติรีติวัจฉดาบสผู้มี

มือถือไม้ ๓ อัน จึงบริโภคก้อนข้าวอันเลิศ.

[๓๗๗] เมื่อเรารบพ่ายแพ้โจร ตกอยู่ในฐานะ

อันตราย ติรีติวัจฉดาบสผู้นี้ได้กระทำความ

อนุเคราะห์แก่เราผู้เดียวในป่าที่ไม่มีน้ำ น่า

หวาดเสียว เมื่อเราได้รับความลำบากก็ได้

พาดพะองให้ เพราะเหตุนั้น เราแม้ถูกความ

ทุกข์เบียดเบียนแล้วก็ขึ้นจากบ่อได้.

[๓๗๘] เรามาถึงเมืองนี้ได้โดยความยาก เพราะ

อานุภาพของติรีติวัจฉดาบสผู้นี้ เราถึงจะเป็น

อยู่ในมนุษยโลก ก็เหมือนกับไปปรโลกอัน

เป็นวิสัยของมัจจุราช ลูกรัก ติรีติวัจฉดาบส

เป็นผู้ควรแก่ปัจจัยลาภ ท่านทั้งหลายจงพา