ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๒๐๔ · ข้อ 223 224 225 226 227 228
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๒๓] เธอบรรเทาความเศร้าโศกถึงบุตรของเราผู้กำลังเศร้าโศก

ชื่อว่าได้ช่วยถอนลูกศรคือความโศก

ซึ่งเสียบที่หทัยของเราขึ้นได้แล้วหนอ

[๒๒๔] เราผู้ซึ่งเธอช่วยถอนลูกศรคือความโศกขึ้นได้แล้ว

เย็น สงบแล้ว จะไม่เศร้าโศก ไม่ร้องไห้

เพราะได้ฟังคำของเธอ

[๒๒๕] ชนเหล่าใดเป็นผู้อนุเคราะห์ ชนเหล่านั้นเป็นคนมีปัญญา

ย่อมทำอย่างนี้ ย่อมช่วยกันและกันให้หายจากความเศร้าโศก

เหมือนฆฏบัณฑิตช่วยพระเชษฐภาดาให้หายจากความเศร้าโศก

[๒๒๖] พวกอำมาตย์ผู้ถวายการรับใช้ของพระราชาพระองค์ใด

ย่อมเป็นเช่นนี้ ย่อมแนะนำด้วยสุภาษิต

เหมือนฆฏบัณฑิตแนะนำพระเชษฐภาดาของตน

กัณหเปตวัตถุที่ ๖ จบ

๗. ธนปาลเสฏฐิเปตวัตถุ

เรื่องธนปาลเศรษฐีเปรต

(พวกพ่อค้าถามเปรตตนหนึ่งว่า)

{๑๐๔}[๒๒๗] แน่ะเพื่อนยาก ท่านเปลือยกาย

มีผิวพรรณแและรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว

ซูบผอม มีร่างกายสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น

มีแต่ซี่โครงผุดขึ้น มีร่างกายซูบผอม

ท่านเป็นใครกันหนอ

(เปรตนั้นตอบว่า)

[๒๒๘] ผู้เจริญทั้งหลาย ข้าพเจ้าเกิดเป็นเปรตในยมโลก

ได้รับความลำบาก เพราะทำกรรมชั่วไว้