ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๗๒ · ข้อ 646 647 648 649 650
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๗.เปสวตีวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงชื่อเปสวดี

(เมื่อพระวังคีสเถระจะไต่ถามถึงบุพกรรมที่เทพธิดานั้นทำแล้วจึงกล่าวสรรเสริญ วิมานของเธอเสียก่อนเป็นปฐมด้วยคาถา ๗ คาถาว่า)

{๓๕}[๖๔๖] (เทพธิดา) อาตมาได้เห็นวิมานสวยงาม(ของเธอ)นี้

ซึ่งมุงบังด้วยแก้วผลึก ข่ายเงินและข่ายทองคำ

มีพื้นวิจิตรตระการตาหลากสี เป็นที่น่ารื่นรมย์ยินดี

เป็นที่อยู่อาศัยอันเนรมิตไว้ดีแล้ว ประกอบด้วยซุ้มประตู

ที่ลานวิมานเกลื่อนกราดไปด้วยทรายทอง

[๖๔๗] วิมานของเธอนี้ส่องแสงสว่าง

เหมือนพระอาทิตย์บนท้องฟ้ามีรัศมีตั้งพัน

กำจัดความมืดในฤดูสารทกาล และสว่างไสวไปทั่วสิบทิศ

เหมือนเปลวเพลิงซึ่งกำลังลุกโชนอยู่บนยอดภูเขาในเวลากลางคืน

[๖๔๘] วิมานนี้ประหนึ่งบาดนัยน์ตาอยู่ คล้ายกับสายฟ้าแลบ

ลอยอยู่ในอากาศ น่ารื่นรมย์ใจ

วิมานเธอนี้ก้องกังวาลไปด้วยเสียงดนตรี

คือพิณเครื่องใหญ่ กลอง ฉิ่งและกังสดาล

มั่งคั่งรุ่งเรือง ดุจเมืองพระอินทร์

[๖๔๙] วิมานของเธอนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมระรื่น

แห่งไม้ชั้นเลิศนานาพันธุ์

ได้แก่ ดอกปทุม ดอกโกมุท ดอกอุบล

ดอกจงกลนี ดอกคัดเค้า ดอกชบา

ดอกอังกาบ ดอกรัง ดอกอโศก

แย้มกลีบบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมระรื่น

[๖๕๐] เทพธิดาผู้เรืองยศ สระโบกขรณีน่ารื่นรมย์

เรียงรายไปด้วยต้นหูกวาง ขนุนสำปะลอและต้นไม้มีกลิ่นหอม

มีทั้งไม้เลื้อยชูดอกออกช่อบานสะพรั่ง ห้อยย้อย