สูงอย่างใด ต่ำก็อย่างนั้น กลางวันอย่าง

ใด กลางคืนก็อย่างนั้น กลางคืนอย่างใด

กลางวันก็อย่างนั้น ครอบงำทิศทั้งปวง

ด้วยสมาธิอันหาประมาณมิได้.

บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่าผู้นั้นดำเนิน

เสขปฏิปทา มีความประพฤติหมดจดดี

กล่าวว่าผู้นั้นเป็นผู้ตรัสรู้ เป็นปราชญ์

ปฏิบัติสำเร็จในโลก เพราะวิญญาณดับ

ความพ้นแห่งใจของผู้วิมุต เพราะสิ้น

ตัณหา ย่อมมีเหมือนความดับแห่งตะเกียง

(เพราะสิ้นเชื้อเพลิง) ฉะนั้น.

จบทุติยสิกขาสูตรที่ ๑๐

อรรถกถาทุติยสิกขาสูตร

พึงทราบวินิจฉัยในทุติยสิกขาสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :-

ในบทว่า อาสวานํ ขยา นี้ มีอธิบายว่า อรหัตมรรค ชื่อว่า

อธิปัญญาสิกขา. ส่วนผลไม่ควรกล่าวว่า สิกขา เพราะเกิดขึ้นแก่บุคคล

ผู้ได้ศึกษาสิกขาแล้ว.

บทว่า ยถา ปุเร ตถา ปจฺฉา ความว่า ในตอนต้น ท่านศึกษา ในสิกขา ๓ อย่าง ภายหลังก็ศึกษาอย่างนั้นเหมือนกัน. แม้ในบทที่ ๒ ก็มีนัย

นี้แล. บทว่า ยถา อโธ ตถา อุทฺธํ ความว่า ท่านพิจารณาเห็นกาย