[๓๑๖] บุคคลผู้ไม่มีหิริ เกลียดหิริ

กล่าวอยู่ว่าเราเป็นเพื่อนของท่าน ไม่เอื้อเฟื้อ

การงานแห่งมิตรของตน พึงรู้ว่า นั่นไม่ใช่

มิตรของเรา.

มิตรใดพูดวาจาน่ารัก แต่ไม่ประ-

กอบด้วยประโยชน์ในมิตรทั้งหลาย บัณฑิต

ย่อมกำหนดรู้ผู้นั้นว่า ไม่ทำตามคำพูด.

มิตรใดหวังความแตกกัน ไม่ประ-

มาท คอยหาความผิดเท่านั้น มิตรนั้นไม่

ควรเสพ ส่วนมิตรที่วางใจได้ เหมือนบุตร

ที่เกิดแต่อก ซึ่งผู้อื่นกล่าวเหตุตั้งร้อยอย่าง

พันอย่าง ก็ให้แตกกันไม่ได้ มิตรนั้นและควร

เสพ.

ความเพียร อันเป็นเหตุกระทำความ

ปราโมทย์ นำความสรรเสริญมาให้ นำสุข

มาให้ ผลานิสงส์อันนำธุระสมควรแก่บุรุษ

ไปอยู่ ย่อมเจริญ.