เธออย่าได้กระทำความอยากในวัตถุ

เป็นที่เกิดตัณหาเหล่านี้ คือ จีวร บิณฑบาต

ที่นอน ที่นั่ง และปัจจัย เธออย่ากลับมาสู่

โลกนี้อีก จงเป็นผู้สำรวมในปาติโมกข์และ

ในอินทรีย์ ๕ จงมีสติไปแล้วในกาย จงเป็น

ผู้มากไปด้วยความเบื่อหน่าย.

จงเว้นสุภนิมิต อันก่อให้เกิดความ

กำหนัด จงอบรมจิตให้มีอารมณ์เป็นหนึ่ง

ให้ตั้งมั่นดีแล้วในอสุภภาวนา จงอบรม

วิปัสสนา จงละมานานุสัย แต่นั้นเธอจักเป็น

ผู้สงบ เพราะการละมานะเที่ยวไป.

ได้ยินว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสสอนท่านพระราหุล ด้วยพระคาถา เหล่านี้เนือง ๆ ด้วยประการฉะนี้.

จบราหุลสูตรที่ ๑๑

อรรถกถาราหุลสูตรที่ ๑๑

ราหุชสูตร มีคำเริ่มต้นว่า กจฺจิ อภิณฺหสํวาสา ดังนี้.

ถามว่า พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นเป็นไร ?

ตอบว่า พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นดังต่อไปนี้ :-