ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๙ · หน้า ๒๙๗ · ข้อ 1028 1029 1030 1031
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๙. กปิชาดก

ว่าด้วยคุณธรรมของผู้บริหารคณะ

[๑๐๒๘] ผู้จองเวรอยู่ ณ ที่ใด บัณฑิตไม่ควรอยู่

ณ ที่นั้น ในที่มีคนจองเวร อยู่คืนเดียวหรือ

๒ คืน ก็เป็นทุกข์.

[๑๐๒๙] คนที่เป็นหัวหน้าใจเบา เมื่อคนใจเบา

คล้อยตามจะทำหน้าที่จองเวร เพราะเหตุแห่ง

กระบี่ตัวเดียว เขาได้ทำความย่อยยับให้กระบี่

ทั้งฝูง.

[๑๐๓๐] ก็คนพาลแต่สำคัญตนว่าเป็นบัณฑิตบริ-

หารหมู่คณะลุอำนาจความคิดของตน คงนอน

ตายเหมือนกระบี่ตัวนี้ฉะนั้น.

[๑๐๓๑] คนโง่แต่มีกำลังบริหารหมู่คณะก็ไม่ดี ไม่

เป็นประโยชน์แก่เหล่าญาติเหมือนนกต่อ ไม่

เป็นประโยชน์แก่นกทั้งหลายฉะนั้น.