๓. สุลสาชาดก

ว่าด้วยผู้รอบรู้เหตุผลย่อมรอดพ้นศัตรู

[๑๑๓๗] สร้อยคอทองคำนี้ มีแก้วมุกดา แล้ว

ไพฑูรย์เป็นอันมา ตลอดจนทรัพย์นับเป็น

พันทั้งหมด ข้าพเจ้ายกให้ท่าน ขอความ

เจริญจงมีแก่ท่าน และจงประกาศข้าพเจ้าว่า

เป็นทาสีเกิด.

[๑๑๓๘] แน่ะแม่คนงาม เจ้าจงเปลื้องเครื่อง

ประดับออกอย่ามัวร่ำไรให้มากไปเลย เราไม่

รับรู้อะไรทั้งนั้น เรานำเจ้ามาเพื่อทรัพย์อย่าง

เดียวเท่านั้น.

[๑๑๓๙] ฉันมานึกถึงตัวเอง แต่น้อยคุ้มใหญ่

ฉันไม่ได้รู้จักรักชายอื่น ยิ่งไปกว่าท่านเลย.

[๑๑๔๐] ขอเชิญท่านนั่งลง ฉันจักขอกอดท่าน

ให้สมรัก และจักกระทำประทักษิณแก่ท่าน

เสียก่อน เพราะว่าต่อแต่นี้ไป การคบหากัน

ระหว่างฉันกับท่านจะไม่มีอีก.