นรชนรู้วิชาอะไรก็ดี รู้สุตะทั้งหลายอะไร

ก็ดี กระซิบถามกันว่า อะไรเป็นมงคลในเวลา

ปรารถนามงคล นรชนนั้นจะทำอะไร จึงจะเป็น

ผู้อันความสวัสดีคุ้มครองแล้ว ทั้งในโลกนี้

และโลกหน้า.

[๑๔๗๔] เทวดาและพรหมทั้งปวง ทีฆชาติและ

สรรพสัตว์ทั้งหลาย อันบุคคลใดอ่อนน้อม

อยู่เป็นนิจด้วยเมตตา บัณฑิตทั้งหลายกล่าว

เมตตาของบุคคลนั้นแล ว่าเป็นสวัสดิมงคล

ในสัตว์ทั้งหลาย.

[๑๔๗๕] ผู้ใดประพฤติถ่อมตนแก่สัตวโลกทั้งปวง

แก่หญิงและชายพร้อมทั้งเด็ก เป็นผู้อดทนต่อ

ถ้อยคำชั่วร้าย ไม่กล่าวลำเลิกถึงเรื่องเก่า ๆ

บัณฑิตทั้งหลายกล่าวความอดกลั้นของผู้นั้นว่า

เป็นสวัสดิมงคล.