[๑๐๘๓] เมื่อพระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐให้เจริญ

จะเสด็จออก วณิพกเหล่านั้นเป็นดังคนเมา คนเหน็ด

เหนื่อย ลงนั่งปรับทุกข์กันว่า ท่านผู้เจริญทั้งหลาย

ชาวนครสีพีพากันขับไล่พระเวสสันดรผู้ไม่มีผิดเสียจาก

แว่นแคว้น ก็เปรียบเหมือนช่วยกันตัดต้นไม้ที่ให้ผล

ต่าง ๆ เสีย ฉะนั้น ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ชาวนครสีพี

พากันขับไล่พระเวสสันดรผู้ไม่มีความผิดเสียจากแว่น-

แคว้น ก็เปรียบเหมือนช่วยกันตัดต้นไม้อันทรงผล

ต่างๆ ฉะนั้น ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ชาวนครสีพีพากัน

ขับไล่พระเวสสันดรผู้ไม่มีความผิดเสียจากแว่นแคว้น

ก็เปรียบเหมือนช่วยกันตัดต้นไม้อันให้สิ่งที่ต้องการทุก

อย่าง ฉะนั้น ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ชาวนครสีพีพากัน

ขับไล่พระเวสสันดรผู้ไม่มีความผิดเสียจากแว่นแคว้น

ก็เปรียบเหมือนช่วยกันตัดต้นไม้อันนำรสที่ต้องการทุก

อย่างมาให้ ฉะนั้น เมื่อพระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐจะ

เสด็จออก ทั้งคนแก่ เด็ก และคนปานกลางต่างพากัน

ประคองแขนทั้งสองร้องไห้คร่ำครวญ เมื่อพระมหา-

ราชาผู้ผดุงสีพีรัฐจะเสด็จออก พวกโหรหลวง พวก

ขันที มหาดเล็กและเด็กชาต่างก็ประคองแขนทั้งสอง

ร้องไห้คร่ำครวญ เมื่อพระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐจะ

เสด็จออก แม้หญิงทั้งหลายที่มีอยู่ในพระนครนั้นต่าง

ร้องไห้คร่ำครวญ สมณพราหมณ์และวณิพก ต่างก็

ประคองแขนร้องไห้คร่ำครวญว่า ท่านผู้เจริญทั้งหลาย