พระเจ้าสญชัยตรัสว่า

[๑๒๑๘] ท่านมีถ้อยคำดูดดื่มเพียงไร จึงได้เด็ก

สองคนนี้มา ท่านควรทำให้เราเชื่อโดยเหตุที่ชอบ ใคร

ให้ลูกน้อยทั้งหลาย อันเป็นอุดมทาน ให้ทานนั้นแก่

ท่าน.

ชูชกทูลว่า

[๑๒๑๙] พระองค์ใดเป็นที่พึ่งของเหล่ายาจกผู้

มาขอ ดังธรณีเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย พระองค์นั้น

คือ พระเวสสันดรราชซึ่งเสด็จไปอยู่ป่า ได้พระราช-

ทานพระราชโอรส และพระราชธิดาแก่ข้าพระองค์

พระองค์ได้เป็นที่รับรองของเหล่ายาจกผู้มาขอ เหมือน

สาครเป็นที่รับรองแห่งแม่น้ำทั้งหลายซึ่งไหลลงไป

ฉะนั้น พระองค์นั้น คือ พระเวสสันดรราชซึ่งเสด็จ

ไปอยู่ป่า ได้พระราชทานพระราชโอรสและพระราช-

ธิดาแก่ข้าพระองค์.

พวกอำมาตย์ทูลว่า

[๑๒๒๐] ดูก่อนท่านผู้เจริญทั้งหลาย พระราชา

ยังทรงครองเรือนอยู่เป็นผู้มีศรัทธา ทรงกระทำ

ธรรมไม่สมควรหนอ พระเวสสันดรถูกขับไล่ออกไป

อยู่ป่า พึงพระราชทานพระราชโอรสและพระราชธิดา

อย่างไรหนอ ท่านผู้เจริญทั้งหลายมีประมาณเท่าใด

ซึ่งมาประชุมกันอยู่ในสมาคมนี้ จงพิจารณาเรื่องนี้