สังยุตตนิกาย นิทานวรรค
ฉบับ มจร. · เล่ม ๑๖ · หน้า ๙ · ข้อ 3
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๓. ปฏิปทาสูตร

ว่าด้วยปฏิปทา

{๑๙} [๓] พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ... เขตกรุงสาวัตถี

“ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงมิจฉาปฏิปทา(ข้อปฏิบัติผิด) และสัมมาปฏิปทา (ข้อปฏิบัติถูก) แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว” ภิกษุ เหล่านั้นทูลรับสนองพระดำรัสแล้ว พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสเรื่องนี้ว่า

{๒๐} “ภิกษุทั้งหลาย มิจฉาปฏิปทา เป็นอย่างไร

คือ เพราะอวิชชาเป็นปัจจัย สังขารจึงมี

เพราะสังขารเป็นปัจจัย วิญญาณจึงมี

ฯลฯ

ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ มีได้ด้วยประการฉะนี้

นี้เรียกว่า มิจฉาปฏิปทา๑

{๒๑} ภิกษุทั้งหลาย สัมมาปฏิปทา เป็นอย่างไร

คือ เพราะอวิชชาดับไปไม่เหลือด้วยวิราคะ สังขารจึงดับ

เพราะสังขารดับ วิญญาณจึงดับ

ฯลฯ

ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ มีได้ด้วยประการฉะนี้

นี้เรียกว่า สัมมาปฏิปทา”

ปฏิปทาสูตรที่ ๓ จบ