สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค
ฉบับ มจร. · เล่ม ๑๘ · หน้า ๔๙๕ · ข้อ 420
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ท่านถูกข้าพเจ้าถามว่า ‘หลังจากตายแล้ว ตถาคตจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ จะว่า ไม่เกิดอีกก็มิใช่หรือ’ ก็ตอบว่า ‘แม้ปัญหาว่า ‘หลังจากตายแล้ว ตถาคตจะว่า เกิดอีกก็มิใช่ จะว่าไม่เกิดอีกก็มิใช่’ นี้พระผู้มีพระภาคก็ไม่ทรงพยากรณ์’ ท่าน กัจจานะ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่พระสมณโคดมไม่ทรงพยากรณ์ปัญหานั้น”

“วัจฉะ เหตุและปัจจัยใดเพื่อการบัญญัติว่า ‘ตถาคตมีรูปหรือไม่มีรูป ตถาคต มีสัญญาหรือไม่มีสัญญา หรือตถาคตมีสัญญาก็มิใช่ ไม่มีสัญญาก็มิใช่ เหตุและ ปัจจัยนั้นก็ผิดทุกสิ่งโดยอาการทั้งหมดทุกอย่างไม่เหลือโดยประการทั้งปวง บุคคล เมื่อจะบัญญัติตถาคตนั้นว่า ‘ตถาคตมีรูปหรือไม่มีรูป ตถาคตมีสัญญาหรือไม่มี สัญญา หรือตถาคตมีสัญญาก็มิใช่ ไม่มีสัญญาก็มิใช่’ พึงบัญญัติด้วยอะไร”

“ท่านกัจจานะ ท่านบวชมานานเท่าไร”

“ไม่นานดอก ผู้มีอายุ ๓ พรรษา”

“ผู้มีอายุ การพยากรณ์เท่านี้ของท่านผู้ที่กล่าวแก้ได้โดยเวลาถึงเท่านี้ก็มากอยู่ เมื่อคำพยากรณ์ไพเราะอย่างนี้แล้ว ก็ไม่จำต้องพูดอะไรกันอีก”

สภิยกัจจานสูตรที่ ๑๑ จบ

รวมพระสูตรที่มีในสังยุตวรรคนี้ คือ

๑. เขมาสูตร

๒. อนุราธสูตร

๓. ปฐมสารีปุตตโกฏฐิตสูตร

๔. ทุติยสารีปุตตโกฏฐิตสูตร

๕. ตติยสารีปุตตโกฏฐิตสูตร

๖. จตุตถสารีปุตตโกฏฐิตสูตร

๗. โมคคัลลานสูตร

๘. วัจฉโคตตสูตร

๙. กุตูหลสาลาสูตร

๑๐. อานันทสูตร

๑๑. สภิยกัจจานสูตร