มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๒๒๓ · ข้อ 35
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๑. กล่าวเสียดสีด้วยชาติกำเนิด

{๒๕๓}อุปสัมบันไม่ต้องการจะด่า ไม่ต้องการจะสบประมาท ไม่ต้องการจะทำให้ อนุปสัมบันเก้อเขิน แต่ต้องการจะเล่น กล่าวอย่างนี้ว่า “พวกเราไม่ใช่คนจัณฑาล คนจักสาน นายพราน ช่างรถ คนเทขยะ” ฯลฯ

๑๐. กล่าวเสียดสีด้วยคำด่า

“พวกเราไม่ใช่บัณฑิต เป็นคนฉลาด เป็นนักปราชญ์ เป็นพหูสูต เป็นธรรมกถึก พวกเราไม่มีทุคติ หวังได้แต่สุคติเท่านั้น” ต้องอาบัติทุพภาสิตทุก ๆ คำพูด

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๒๕๔} [๓๕] ๑. ภิกษุมุ่งอรรถ

๒. ภิกษุมุ่งธรรม

๓. ภิกษุมุ่งพร่ำสอน

๔. ภิกษุวิกลจริต

๕. ภิกษุผู้มีจิตฟุ้งซ่าน

๖. ภิกษุผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนา

๗. ภิกษุต้นบัญญัติ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) มุสาวาทวรรค สิกขาบทที่ ๒ (โอมสวาทสิกขาบท)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า