มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๕๓๑ · ข้อ 421 422
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

บทภาชนีย์

ติกปาจิตตีย์

{๖๖๗}[๔๒๑] กรรมที่ทำถูกต้อง ภิกษุสำคัญว่าเป็นกรรมที่ทำถูกต้อง ไม่สละ ต้องอาบัติปาจิตตีย์

กรรมที่ทำถูกต้อง ภิกษุไม่แน่ใจ ไม่สละ ต้องอาบัติปาจิตตีย์

กรรมที่ทำถูกต้อง ภิกษุสำคัญว่าเป็นกรรมที่ทำไม่ถูกต้อง ไม่สละ ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์

ติกทุกกฏ

กรรมที่ทำไม่ถูกต้อง ภิกษุสำคัญว่าเป็นกรรมที่ทำถูกต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ

กรรมที่ทำไม่ถูกต้อง ภิกษุไม่แน่ใจ ต้องอาบัติทุกกฏ

กรรมที่ทำไม่ถูกต้อง ภิกษุสำคัญว่าเป็นกรรมที่ทำไม่ถูกต้อง ต้องอาบัติทุกกฏ

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๖๖๘}[๔๒๒] ๑. ภิกษุยังไม่ถูกสวดสมนุภาสน์

๒. ภิกษุผู้สละ

๓. ภิกษุวิกลจริต

๔. ภิกษุต้นบัญญัติ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) สัปปาณกวรรค สิกขาบทที่ ๘ (อริฏฐสิกขาบท)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า