อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๓ · หน้า ๒๙๙ · ข้อ 39
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ย่อมบูชาบรรพชิตผู้ไม่ครองเรือน

ผู้ไม่มีบาป ผู้ประพฤติพรหมจรรย์

สัตบุรุษผู้เกื้อกูลแก่พระราชา เกื้อกูลแก่เทวดา

เกื้อกูลแก่ญาติและสหายทั้งหลาย

ตั้งมั่นดีแล้วในสัทธรรม เป็นผู้เกื้อกูลแก่คนทั้งปวง

สัตบุรุษนั้นกำจัดมลทินคือความตระหนี่ได้แล้ว

ย่อมถึงโลกอันเกษม

สัปปุริสสูตรที่ ๘ จบ

๙. อภิสันทสูตร

ว่าด้วยห้วงบุญกุศล

{๑๒๙}[๓๙] ภิกษุทั้งหลาย ห้วงบุญกุศล๑ ๘ ประการนี้ นำสุขมาให้ เป็นไปเพื่อ ให้ได้อารมณ์ดี๒ มีสุขเป็นผล ให้เกิดในสวรรค์ เป็นไปเพื่อเกื้อกูล เพื่อสุขที่น่า ปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ

ห้วงบุญกุศล ๘ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. อริยสาวกในธรรมวินัยนี้เป็นผู้ถึงพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ นี้เป็นห้วง

บุญกุศลประการที่ ๑ นำสุขมาให้ เป็นไปเพื่อให้ได้อารมณ์ดี มีสุข

เป็นผล ให้เกิดในสวรรค์ เป็นไปเพื่อเกื้อกูล เพื่อสุขที่น่าปรารถนา

น่าใคร่ น่าพอใจ

๒. อริยสาวกเป็นผู้ถึงพระธรรมเป็นสรณะ นี้เป็นห้วงบุญกุศลประการ

ที่ ๒ ฯลฯ

๓. อริยสาวกเป็นผู้ถึงพระสงฆ์เป็นสรณะ นี้เป็นห้วงบุญกุศลประการ

ที่ ๓ นำสุขมาให้ เป็นไปเพื่อให้ได้อารมณ์ดี มีสุขเป็นผล ให้เกิด

ในสวรรค์ เป็นไปเพื่อเกื้อกูล เพื่อสุขที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ