ธัมมสังคณี
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๔ · หน้า ๒๐๕ · ข้อ 642 643 644 645
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สันตติรูป

{๕๓๕} [๖๔๒] รูปที่เป็นสันตติรูป นั้นเป็นไฉน

ความเจริญแห่งรูป นั้นเป็นความสืบต่อแห่งรูป รูปนี้ชื่อว่าเป็นสันตติรูป

ชรตารูป

{๕๓๖} [๖๔๓] รูปที่เป็นชรตารูป นั้นเป็นไฉน

ความชรา ความคร่ำคร่า ความมีฟันหลุด ความมีผมหงอก ความมีหนังเหี่ยว ความเสื่อมอายุ ความหง่อมแห่งอินทรีย์แห่งรูป รูปนี้ชื่อว่าเป็นชรตารูป

อนิจจตารูป

{๕๓๗} [๖๔๔] รูปที่เป็นอนิจจตารูป นั้นเป็นไฉน

ความสิ้นไป ความเสื่อมไป ความแตก ความทำลาย ความไม่เที่ยง ความอันตรธานแห่งรูป รูปนี้ชื่อว่าเป็นอนิจจตารูป

กวฬิงการาหารรูป

{๕๓๘} [๖๔๕] รูปที่เป็นกวฬิงการาหาร นั้นเป็นไฉน

ข้าวสุก ขนมสด ขนมแห้ง ปลา เนื้อ นมสด นมส้ม เนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย หรือรูปแม้อื่น มีอยู่ ที่พึงกินทางปาก ขบเคี้ยว กลืนกิน อิ่มท้อง ซึ่งมีโอชาเป็นเหตุให้สัตว์ในสถานที่นั้น ๆ ดำรงชีพอยู่ได้ รูปนี้ชื่อว่าเป็นกวฬิง- การาหาร

รูปนี้ชื่อว่าเป็นอุปาทายรูป

อุปาทาภาชนีย์ จบ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) รูปวิภัตติ: เอกกนิทเทส และทุกนิทเทส-อุปาทาภาชนีย์
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า