ยมก ภาค ๑
ฉบับ มจร. · เล่ม ๓๘ · หน้า ๓๗๒ · ข้อ 39 40 41
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

{๘๕๐} อนุ. ทุกขสัจของบุคคลใดเคยเกิด มัคคสัจของบุคคลนั้นก็เคยเกิดใช่ไหม

วิ. บุคคลผู้ยังไม่ได้บรรลุ๑ ทุกขสัจของบุคคลเหล่านั้นเคยเกิด แต่มัคคสัจ

ไม่เคยเกิด บุคคลผู้ได้บรรลุ๑ ทุกขสัจของบุคคลเหล่านั้นก็เคยเกิดและมัคคสัจก็เคยเกิด

ปฏิ. มัคคสัจของบุคคลใดเคยเกิด ฯลฯ

วิ. ใช่

{๘๕๑} [๓๙] อนุ. สมุทยสัจของบุคคลใดเคยเกิด มัคคสัจของบุคคลนั้นก็เคยเกิด ใช่ไหม

วิ. บุคคลผู้ยังไม่ได้บรรลุ สมุทยสัจของบุคคลเหล่านั้นเคยเกิด แต่มัคคสัจ

ไม่เคยเกิด บุคคลผู้ได้บรรลุ สมุทยสัจของบุคคลเหล่านั้นเคยเกิดและมัคคสัจก็เคย เกิด

ปฏิ. มัคคสัจของบุคคลใดเคยเกิด ฯลฯ

วิ. ใช่

อนุโลมโอกาส

{๘๕๒} [๔๐] อนุ. ทุกขสัจในภูมิใดเคยเกิด ฯลฯ

(คำที่ท่านกำหนดว่า ในภูมิใด เหมือนกันทุกแห่ง ข้อแตกต่างกันเหมือนกับ ที่กล่าวมาแล้วว่า ในภูมิใด ในหนหลัง)

อนุโลมปุคคโลกาส

{๘๕๓} [๔๑] อนุ. ทุกขสัจของบุคคลใดในภูมิใดเคยเกิด สมุทยสัจของบุคคลนั้นใน ภูมินั้นก็เคยเกิดใช่ไหม

วิ. บุคคลผู้อุบัติอยู่ในสุทธาวาสภูมิ เมื่อจิตดวงที่ ๒ เป็นไปอยู่ บุคคล

ผู้อุบัติอยู่ในอสัญญสัตตภูมิ ทุกขสัจของบุคคลเหล่านั้นในภูมินั้นเคยเกิด แต่สมุทย- สัจไม่เคยเกิด บุคคลนอกนี้ผู้อุบัติอยู่ในจตุโวการภูมิและปัญจโวการภูมิ ทุกขสัจ ของบุคคลเหล่านั้นในภูมินั้นเคยเกิดและสมุทยสัจก็เคยเกิด