๑๒. สัตตสติกขันธกะ

๑. ปฐมภาณวาร

เรื่องภิกษุวัชชีบุตรแสดงวัตถุ ๑๐ ประการ

{๖๓๐} [๔๔๖] สมัยนั้น เมื่อพระผู้มีพระภาคเสด็จดับขันธปรินิพพานล่วงไปได้ ๑๐๐ ปี ภิกษุวัชชีบุตรทั้งหลายชาวกรุงเวสาลี แสดงวัตถุ ๑๐ ประการในกรุงเวสาลี คือ

๑. สิงคิโลณกัปปะ

(เก็บเกลือไว้ในเขนง๑ แล้วฉันกับอาหารรสไม่เค็มได้)

๒. ทวังคุลกัปปะ

(ฉันอาหารเมื่อเงาเลยเวลาเที่ยงไป ๒ องคุลีได้)

๓. คามันตรกัปปะ

(เข้าบ้านฉันอาหารที่ไม่เป็นเดนได้)

๔. อาวาสกัปปะ

(ทำอุโบสถแยกกันในอาวาสที่มีสีมาเดียวกันได้)

๕. อนุมติกัปปะ

(ทำสังฆกรรม ในเมื่อภิกษุทั้งหลายยังมาไม่พร้อม แล้วขออนุมัติภายหลังได้)

๖. อาจิณณกัปปะ

(ประพฤติตามแบบที่พระอุปัชฌาย์อาจารย์เคย ประพฤติมาได้)

๗. อมถิตกัปปะ

(ฉันนมสดที่แปรไปแล้ว แต่ยังไม่เป็นนมเปรี้ยวได้)

๘. ชโลคิ

(ดื่มสุราอ่อน ๆ ได้)

๙. อทสกนิสีทนะ

(ใช้ผ้ารองนั่งไม่มีชายได้)

๑๐. ชาตรูปรชตะ

(รับทองรับเงินได้)

เรื่องพระยสกากัณฑกบุตร

{๖๓๑} สมัยนั้น ท่านพระยสกากัณฑกบุตรเที่ยวจาริกอยู่ในแคว้นวัชชี ไปถึงกรุงเวสาลี ทราบว่า ท่านพระยสกากัณฑกบุตรพักอยู่ที่กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน เขตกรุงเวสาลี