ปริวาร
ฉบับ มจร. · เล่ม ๘ · หน้า ๔๙๕ · ข้อ 331
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เมื่อเมตตาเจโตวิมุติที่บุคคลเสพแล้วเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็น ดุจยานพาหนะแล้ว ทำให้เป็นที่ตั้งแล้ว ให้ตั้งมั่นแล้ว สั่งสมแล้ว ปรารภดีแล้ว พึงหวังอานิสงส์ ๑๑ ประการนี้แล๑

เอกาทสกวาร จบ

หัวข้อประจำวาร

{๑๐๐๕} ผู้ที่อุปสมบทแล้วพึงให้สึก เขียงเท้า บาตร จีวร

สิกขาบทเป็นยาวตติยกะ พึงถามอันตรายิกธรรม จีวรควรอธิษฐาน

จีวรไม่ควรวิกัป เป็นนิสสัคคีย์เมื่ออรุณขึ้น

ลูกดุม ลูกถวิน ดินไม่สมควร ดินสมควร การระงับนิสัย

บุคคลไม่ควรไหว้ สิกขาบทที่ว่าด้วยอย่างยิ่ง พร สีมามีโทษ

บุคคลผู้ด่า อานิสงส์เมตตา จัดเป็นหมวด ๑๑

เอกกุตริกะ จบ

หัวข้อลำดับหมวด

{๑๐๐๖} หมวดเอกกุตริกะ ไม่มีมลทิน คือ หมวด ๑

หมวด ๒ หมวด ๓ หมวด ๔ หมวด ๕ หมวด ๖

หมวด ๗ หมวด ๘ หมวด ๙ หมวด ๑๐

หมวด ๑๑ อันพระผู้มีพระภาคผู้มหาวีระ

มีพระธรรมอันปรากฏแล้ว ผู้คงที่ ทรงแสดงไว้แล้ว

เพื่อความเกื้อกูลแก่สรรพสัตว์แล

เอกกุตริกะ จบ