ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๓ · หน้า ๓๑๓ · ข้อ 635 636 637
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ความสวัสดีนั้นแหละ เจ้าจะทิ่มแทงเราเพราะโทษที่

ล่วงไปแล้วทำไม.

[๖๓๕] ข้าแต่บรมกษัตริย์ กรรมของมนุษย์ที่

เป็นไปล่วงแล้ว ทำได้ยาก เป็นแดนเกิดที่ยินดีได้ยาก

ข้าพระองค์ไม่สามารถจะปลดเปลื้องพระองค์ได้ ขอ

พระองค์ทรงทราบเองเถิด ช้าง ม้า นก ยักษ์ ผู้มี

ฤทธิ์ มียศ สามารถไปได้ทางอากาศมีอยู่ ช้างเป็นต้น

ผู้มีอิทธานุภาพเห็นปานนั้น ที่พระองค์มีอยู่ แม้เหล่านั้น

ก็พึงพาพระองค์ไปได้ ข้าแต่บรมกษัตริย์ กรรมของ

มนุษย์ที่เป็นไปล่วงแล้ว ทำได้ยาก เป็นแดนเกิดที่

ยินดีได้ยาก ข้าพระองค์ไม่สามารถจะปลดเปลื้อง

พระองค์โดยทางอากาศได้.

[๖๓๖] บุรุษผู้ยังไม่เห็นฝั่งในมหาสมุทร ได้ที่

พำนักในประเทศใด เขาย่อมได้ความสุขในประเทศ

นั้น ฉันใด ท่านมโหสถ ขอท่านได้เป็นที่พึ่งของ

พวกเราและของพระราชา ฉันนั้น ท่านเป็นประเสริฐ

สุดกว่าพวกข้าพเจ้าเหล่ามนตรี ขอท่านช่วยปลดเปลื้อง

พวกเราจากทุกข์เถิด.

[๖๓๗] ท่านอาจารย์เสนกะ กรรมของมนุษย์

ที่เป็นไปล่วงแล้วทำได้ยาก เป็นแดนเกิดที่ยินดีได้ยาก

ข้าพเจ้าไม่สามารถจะปลดเปลื้องท่านได้ ขอท่านจง

ทราบเอาเองเถิด.