ในบรรดาธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงจำแนกไว้ดีแล้ว

เราได้เข้าถึงธรรมอันประเสริฐสุด๑แล้ว

การที่เราได้เข้าถึงธรรมอันประเสริฐสุดนี้นั้น

เข้าถึงอย่างถูกต้อง ไม่ไร้ประโยชน์

คิดไม่ผิดแล้ว วิชชา ๓๒ เราก็บรรลุแล้ว

คำสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำตามแล้ว๓” ดังนี้แล

องคุลิมาลสูตรที่ ๖ จบ

๗. ปิยชาติกสูตร

ว่าด้วยทุกข์เกิดจากสิ่งเป็นที่รัก

ลูกชายคนเดียวของคหบดีตาย

{๕๓๕}[๓๕๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิก- เศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้นแล ลูกชายคนเดียวซึ่งเป็นที่รักเป็นที่ชอบใจของ คหบดีคนหนึ่งเสียชีวิตลง เพราะการเสียชีวิตของลูกชายคนเดียวนั้น การงานก็ไม่ เป็นอันทำ อาหารก็ไม่เป็นอันกิน คหบดีนั้นได้ไปยังป่าช้า คร่ำครวญถึงลูกชายว่า “ลูกโทน เจ้าอยู่ที่ไหน ลูกโทน เจ้าอยู่ที่ไหน”

จากนั้น คหบดีนั้นได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทพระผู้มี พระภาคแล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควร พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกับคหบดีนั้นว่า