สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค
ฉบับ มจร. · เล่ม ๑๙ · หน้า ๓๓๔ · ข้อ 520
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ส่วนความดับกองแห่งความมืดคืออวิชชาไม่ให้เหลือด้วยวิราคะ นี้เป็นทางอันสงบ นี้เป็นทางอันประณีต คือ ความระงับสังขารทั้งปวง ความสละคืนอุปธิทั้งปวง ความ สิ้นตัณหา ความสิ้นกำหนัด ความดับ นิพพาน’ ก็ปัญญาของอริยสาวกนั้นพึงจัด เป็นปัญญินทรีย์

{๑๐๒๒} สารีบุตร อริยสาวกผู้มีศรัทธานั้นพยายามอย่างนี้ ครั้นพยายามแล้วระลึก อย่างนี้ ครั้นระลึกแล้วตั้งมั่นอย่างนี้ ครั้นตั้งมั่นแล้วรู้ชัดอย่างนี้ ครั้นรู้ชัดแล้วย่อม เชื่อมั่นอย่างนี้ว่า ‘นี้แลคือธรรมที่เราได้ฟังมาก่อน บัดนี้เราถูกต้องด้วยนามกาย นั้นอยู่ และเห็นแจ้งแทงตลอดด้วยปัญญา’ ก็ศรัทธาของอริยสาวกนั้นพึงจัดเป็น สัทธินทรีย์”

อาปณสูตรที่ ๑๐ จบ

ชราวรรคที่ ๕ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ชราธัมมสูตร

๒. อุณณาภพราหมณสูตร

๓. สาเกตสูตร

๔. ปุพพโกฏฐกสูตร

๕. ปฐมปุพพารามสูตร

๖. ทุติยปุพพารามสูตร

๗. ตติยปุพพารามสูตร

๘. จตุตถปุพพารามสูตร

๙. ปิณโฑลภารทวาชสูตร

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ๕. ชราวรรค
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า