อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๒ · หน้า ๓๕๗ · ข้อ 214 215
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๔. พหุภาณิสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้พูดมาก

{๒๑๔}[๒๑๔] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พูดมาก๑ มีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. พูดเท็จ ๒. พูดส่อเสียด

๓. พูดคำหยาบ ๔. พูดเพ้อเจ้อ

๕. หลังจากตายแล้ว ย่อมไปเกิดในอบาย ทุคติ วินิบาต นรก

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พูดมาก มีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พูดด้วยมันตา๒ มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่พูดเท็จ ๒. ไม่พูดส่อเสียด

๓. ไม่พูดคำหยาบ ๔. ไม่พูดเพ้อเจ้อ

๕. หลังจากตายแล้ว ย่อมไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พูดด้วยมันตา มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

พหุภาณิสูตรที่ ๔ จบ

๕. ปฐมอักขันติสูตร

ว่าด้วยความไม่อดทน สูตรที่ ๑

{๒๑๕}[๒๑๕] ภิกษุทั้งหลาย ความไม่อดทนมีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจของคนหมู่มาก

๒. เป็นผู้มากด้วยเวร๓