สังขารทั้งหลายทั้งปวงเป็นทุกข์

เมื่อนั้น ย่อมหน่ายในทุกข์

นั่นเป็นทางแห่งความบริสุทธิ์

เมื่อใด อริยสาวกพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า

ธรรมทั้งหลายทั้งปวงเป็นอนัตตา

เมื่อนั้น ย่อมหน่ายในทุกข์

นั่นเป็นทางแห่งความบริสุทธิ์” ๑

มีอยู่จริงมิใช่หรือ

สก. ใช่

ปร. ดังนั้น บุคคลจึงมนสิการรวบยอดได้

อธิคัยหมนสิการกถา จบ

๕. รูปังเหตูติกถา (๑๖๐)

ว่าด้วยรูปเป็นเหตุ

{๑๖๕๙} [๗๕๔] สก. รูปเป็นเหตุใช่ไหม

ปร.๒ ใช่๓

สก. อโลภะเป็นเหตุใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. อโทสะเป็นเหตุ ฯลฯ อโมหะ ฯลฯ โลภะ ฯลฯ โทสะ ฯลฯ

โมหะเป็นเหตุใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ