๗. ปัญหาวาร

ปัจจยจตุกกนัย

[๘๐] สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มี ทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่มี วิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยเหตุปัจจัย (๑)

[๘๑] สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มี ทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีทั้งวิตก และวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

[๘๒] สภาวธรรมที่มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ มีทั้งวิตกและวิจารซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีเพียงวิจารซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่มีวิตก