ทุติยํ ปุปฺผธารกตฺเถราปทานํ (๒๙๒)
[๒๙๔] วากจีรธโร อาสึ อชินุตฺตรวาสโน
อภิญฺญา ปญฺจ นิพฺพตฺโต ๑ จนฺทสฺส ปริมชฺชโก ฯ
วิปสฺสึ โลกปชฺโชตํ ทิสฺวา อภิคตํ มมํ
ปาริฉตฺตกปุปฺผานิ ธาเรสึ สตฺถุโน อหํ ฯ
เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิธารยึ ๒
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธารณาย อิทํ ผลํ ฯ
สตฺตาสีติมฺหิโต กปฺเป เอโก อาสึ มหีปติ
สมนฺตธรโณ นาม จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผธารโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
ปุปฺผธารกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ตติยํ ฉตฺตทายกตฺเถราปทานํ (๒๙๓)
[๒๙๕] ปุตฺโต มม ปพฺพชิโต กาสายวสโน ตทา
โส จ พุทฺธตฺตสมฺปตฺโต นิพฺพุโต โลกปูชิโต ฯ #๑ ม. ยุ. นิพฺพตฺตา ฯ ๒ ___ อภิปูชยึ ฯ