ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๓๓๕ · ข้อ 133
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ครั้งนั้น เราเป็นคนโปรดปรานของสกุล

หนึ่งในพระนครพันธุมวดี และเป็นคนที่หมั่น

ขยันขวนขวายในกิจการงาน ครั้งนั้น พระราชา

พระองค์หนึ่งตรัสสั่งให้นายช่างสร้างพระอาราม

ซึ่งปรากฏว่าใหญ่โต ถวายสมเด็จพระวิปัสสี

ผู้แสวงหาประโยชน์ใหญ่

เมื่อการสร้างพระอารามสำเร็จแล้ว ชน

ทั้งหลายได้ถวายมหาทานซึ่งเข้าใจว่าของเคี้ยว

ชนทั้งหลาย ค้นคว้าหานมส้มใหม่และน้ำผึ้ง

ไม่ได้ เวลานั้น เราถือนมส้มใหญ่และน้ำผึ้งไป

เรือนของนายงาน ชนทั้งหลายที่แสวงหานมส้ม

ใหญ่และน้ำผึ้งพบเราเข้า ของสองสิ่งเขาได้ให้

ราคาตั้งพันกหาปณะก็ยังไม่ได้ไป

ครั้งนั้น เราคิดว่าของสองสิ่งนี้เราไม่มี

กะใจที่จะขายมัน ชนเหล่านี้ทั้งหมดสักการะพระ-

ตถาคต ฉันใด แม้เราก็จะทำสักการะในพระผู้นำ

โลกกับพระสงฆ์ ฉันนั้นก็เหมือนกัน

ครั้งนั้น เราได้นำเอาไปแล้ว ผสมนม

ส้มกับน้ำผึ้งป่าด้วยกัน แล้วถวายแด่พระโลกนาถ

พร้อมทั้งพระสงฆ์