ข้าแต่พระมหามุนี อธิการเป็นอันมาก

ที่หม่อมฉันแสดงแล้วในพระพิชิตมารผู้ประเสริฐ

แล้วทั้งหลายในปางก่อน โดยความพินาศไปแห่ง

มัจฉริยะที่สู้รบกันเพื่อประโยชน์แก่พระองค์.

ข้าแต่พระมหามุนีผู้มีความเพียรมาก ขอ

พระองค์จงทรงระลึกถึงกุศลกรรมเก่าของหม่อม-

ฉัน และบุญที่หม่อมฉันสั่งสมไว้เพื่อประโยชน์

แก่พระองค์.

ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า เมื่อพระองค์ทรง

ละเว้นอนาจารในสถานที่ไม่ควรอบรมพระญาณ

ให้แก่กล้าอยู่ ชีวิตอันสูงสุดหม่อมฉันสละแล้ว

เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์ได้ประทาน

ชีวิตแก่หม่อมฉันหลายหมื่นโกฏิกัป แม้หม่อมฉัน

ก็บริจาคชีวิตของหม่อมฉัน เพื่อประโยชน์แก่

พระองค์.

ข้าแต่พระองค์ผู้มีฤทธิ์มิได้มีสิ่งอะไร

เปรียบปาน มีพระวิริยะก้าวหน้า ในกาลนั้น

หม่อมฉันอัศจรรย์ใจทุกอย่าง ประนมกรอัญชลี

ด้วยเศียรเกล้า ได้ทูลว่า กรณียกิจนี้หม่อมฉัน

ได้ทำแล้ว.