ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๔๐๓ · ข้อ 139
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เมื่อเราเข้าไปจับอยู่แทบเท้าของท่านผู้นั่ง

อยู่ในอาศรม ณ ครั้งนั้น บางครั้งท่านก็ให้เหยื่อ

บางครั้งท่านก็แสดงธรรมเทศนา

ครั้งนั้น เราเข้าไปหาท่านผู้เป็นโอรส

ของพระพิชิตมารด้วยความรักอันไพบูลย์ จุติจาก

อัตภาพนั้นแล้วได้ไปสวรรค์ ปานดังจากที่อยู่

แล้วกลับไปเรือนของตัว ฉะนั้น

เราจุติจากสวรรค์แล้ว เกิดในมนุษย์ด้วย

บุญกรรม ได้ละทิ้งเรือนออกบวชโดยมาก เรา

เป็นสมณะ ดาบส พราหมณ์ ปริพาชกอยู่ในป่า

กว่าร้อยชาติ

ก็ในภพสุดท้ายในบัดนี้เราหยั่งลงสู่ครรภ์

ภรรยาของพราหมณ์วัจฉโคตร ในพระนครกบิล-

พัสดุ์ อันน่ารื่นรมย์

เมื่อเรายังอยู่ในครรภ์ของมารดา มารดา

ของเราแพ้ท้องในเวลาที่เราใกล้จะคลอด ท่านตัด

สินใจเพื่อจะอยู่ในป่า

จากนั้น มารดาของเราได้คลอดเราภายใน

ป่าอันน่ารื่นรมย์ เมื่อเราออกจากครรภ์มารดา

ชนทั้งหลายเอาผ้ากาสวะรองรับเรา

ในขณะนั้น พระสิทธัตถราชกุมารผู้เป็น

ธงชัยของสักยวงศ์ ก็ประสูติ เราเป็นสหายรัก

สนิทชิดชอบของพระองค์