บุคคลผู้มีธรรมดีที่ยิ่งกว่าบุคคลผู้มีธรรมดี เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ตนเองเป็นผู้มีสัมมาทิฏฐิและชักชวนผู้อื่นให้มีสัมมาทิฏฐิ ฯลฯ๑ ตนเองเป็นผู้มีสัมมาญาณะและชักชวนผู้อื่นให้มีสัมมาญาณะ ตนเองเป็นผู้มี สัมมาวิมุตติและชักชวนผู้อื่นให้มีสัมมาวิมุตติ บุคคลนี้เรียกว่า บุคคลผู้มีธรรมดีที่ยิ่ง กว่าบุคคลผู้มีธรรมดี

จตุตถปาปธัมมสูตรที่ ๑๐ จบ

สัปปุริสวรรคที่ ๑ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สิกขาปทสูตร

๒. อัสสัทธสูตร

๓. สัตตกัมมสูตร

๔. ทสกัมมสูตร

๕. อัฏฐังคิกสูตร

๖. ทสมัคคสูตร

๗. ปฐมปาปธัมมสูตร

๘. ทุติยปาปธัมมสูตร

๙. ตติยปาปธัมมสูตร

๑๐. จตุตถปาปธัมมสูตร

๒. โสภณวรรค

หมวดว่าด้วยผู้ทำบริษัทให้งาม

๑. ปริสาสูตร

ว่าด้วยบริษัท

{๒๑๑}[๒๑๑] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้เป็นผู้ ประทุษร้ายบริษัท

บุคคล ๔ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. ภิกษุผู้ทุศีล มีธรรมเลวทราม

๒. ภิกษุณีผู้ทุศีล มีธรรมเลวทราม