ผู้ใดกล่าวสรรเสริญผู้ควรติเตียน

หรือกล่าวติเตียนผู้ควรสรรเสริญ

ผู้นั้นชื่อว่าสั่งสมความผิดไว้ด้วยปาก

ย่อมไม่ประสพความสุขเพราะความผิดนั้น

การปราชัยด้วยทรัพย์ในการเล่นการพนัน

จนหมดตัวนี้ เป็นความผิดเพียงเล็กน้อย

แต่การที่บุคคลมีใจประทุษร้ายในบุคคล

ที่ดำเนินไปดีแล้วนี้เท่านั้น เป็นความผิดมากกว่า

บุคคลผู้ตั้งวาจาและใจอันชั่วติเตียนพระอริยะ

ย่อมเข้าถึงนรกสิ้น ๑๓๖,๐๐๐ นิรัพพุทกัป๑

กับอีก ๕ อัพพุทกัป

ปฐมขตสูตรที่ ๓ จบ

๔. ทุติยขตสูตร

ว่าด้วยเหตุให้ตนถูกกำจัด สูตรที่ ๒

{๔}[๔] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย คนพาลผู้ไม่เฉียบแหลม เป็น อสัตบุรุษ ปฏิบัติผิดในบุคคล ๔ จำพวก ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัด ถูกทำลาย มีความเสียหาย ถูกผู้รู้ติเตียน และประสพสิ่งที่มิใช่บุญเป็นอันมาก

บุคคล ๔ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. คนพาลผู้ไม่เฉียบแหลม เป็นอสัตบุรุษ ปฏิบัติผิดในมารดา ย่อม

บริหารตนให้ถูกกำจัด ถูกทำลาย มีความเสียหาย ถูกผู้รู้ติเตียน

และประสพสิ่งที่มิใช่บุญเป็นอันมาก

๒. คนพาลผู้ไม่เฉียบแหลม เป็นอสัตบุรุษ ปฏิบัติผิดในบิดา ฯลฯ

๓. คนพาลผู้ไม่เฉียบแหลม เป็นอสัตบุรุษ ปฏิบัติผิดในตถาคต ฯลฯ