๔. สมณะหรือพราหมณ์พวกหนึ่งย่อมบัญญัติความขาดสูญ
ความไม่ปรากฏ ความไม่มีแห่งสัตว์ที่ยังปรากฏมีอยู่
๕. สมณะหรือพราหมณ์พวกหนึ่งกล่าวยืนยันนิพพานในปัจจุบัน
เหล่านี้เรียกว่า ทิฏฐิ ๕ (๑๐)
{๙๘๖} [๙๔๒] เวร ๕ เป็นไฉน
เวร ๕ คือ
๑. ปาณาติบาต
(ฆ่าสัตว์)
๒. อทินนาทาน
(ลักทรัพย์)
๓. กาเมสุมิจฉาจาร
(ประพฤติผิดในกาม)
๔. มุสาวาท
(พูดเท็จ)
๕. สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน
(ดื่มน้ำเมาคือสุราและเมรัยอันเป็น ที่ตั้งแห่งความประมาท)
เหล่านี้ชื่อว่าเวร ๕ (๑๑)
{๙๘๗} พยสนะ ๕ เป็นไฉน
พยสนะ ๕ คือ
๑. ญาติพยสนะ
(ความพินาศแห่งญาติ)
๒. โภคพยสนะ
(ความพินาศแห่งโภคทรัพย์)
๓. โรคพยสนะ
(ความพินาศเพราะโรค)
๔. สีลพยสนะ
(ความพินาศแห่งศีล)
๕. ทิฏฐิพยสนะ
(ความพินาศแห่งทิฏฐิ)
เหล่านี้ชื่อว่าพยสนะ ๕ (๑๒)
{๙๘๘} โทษแห่งความไม่อดทน ๕ เป็นไฉน
โทษแห่งความไม่อดทน ๕ คือ
๑. ไม่เป็นที่รักไม่เป็นที่ชอบใจของชนมาก
๒. มีเวรมาก