วิภังค์ หน้า 616 — How to Dhamma · เรียนรู้พระไตรปิฎก

๘. ความอาฆาตเกิดขึ้นว่า

ผู้นี้กำลังทำประโยชน์แก่คนผู้ไม่เป็นที่รักไม่ เป็นที่ชอบพอของเรา

๙. ความอาฆาตเกิดขึ้นว่า

ผู้นี้จักทำประโยชน์แก่คนผู้ไม่เป็นที่รักไม่เป็น ที่ชอบพอของเรา

{๑๐๒๑} [๙๖๑] ปุริสมละ ๙ เป็นไฉน

๑. โกธะ

(ความโกรธ)

๒. มักขะ

(ความลบหลู่คุณท่าน)

๓. อิสสา

(ความริษยา)

๔. มัจฉริยะ

(ความตระหนี่)

๕. มายา

(ความเจ้าเล่ห์)

๖. สาเถยยะ

(ความโอ้อวด)

๗. มุสาวาท

(การพูดเท็จ)

๘. ปาปิจฉตา

(ความปรารถนาลามก)

๙. มิจฉาทิฏฐิ

(ความเห็นผิด)

{๑๐๒๒} [๙๖๒] มานะ ๙ เป็นไฉน

๑. เป็นผู้เลิศกว่าเขา

ถือตัวว่าเลิศกว่าเขา

๒. เป็นผู้เลิศกว่าเขา

ถือตัวว่าเสมอเขา

๓. เป็นผู้เลิศกว่าเขา

ถือตัวว่าด้อยกว่าเขา

๔. เป็นผู้เสมอเขา

ถือตัวว่าเลิศกว่าเขา

๕. เป็นผู้เสมอเขา

ถือตัวว่าเสมอเขา

๖. เป็นผู้เสมอเขา

ถือตัวว่าด้อยกว่าเขา

๗. เป็นผู้ด้อยกว่าเขา