ยมก ภาค ๒
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๙ · หน้า ๑๐๓ · ข้อ 300 301 302 303
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไปอกุศลธรรมของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมไม่เกิดขึ้น

ในอุปปาทขณะแห่งอกุศล อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้นย่อมไม่ดับไป แต่ อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ย่อมไม่เกิดขึ้นก็หาไม่อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือสัตว์ทั้งหมดที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ในอุปปาทขณะแห่งอกุศลวิปปยุตจิต ในปวัตติกาล ในอรูปภูมิ ในภังคขณะแห่งกุศลและอกุศล ย่อมไม่ดับไป และอกุศลธรรมก็ย่อมไม่เกิดขึ้น

[๓๐๐] กุศลธรรมของสัตว์ใด เคยเกิดขึ้นแล้ว อกุศลธรรมของสัตว์นั้น เคยดับไป แล้วหรือ

ถูกแล้ว

หรือว่า อกุศลธรรมของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว กุศลธรรมของสัตว์นั้น เคยเกิดขึ้น แล้ว

ถูกแล้ว

[๓๐๑] กุศลธรรมของสัตว์ใด เคยเกิดขึ้นแล้ว อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น เคยดับ ไปแล้วหรือ

ถูกแล้ว

หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว กุศลธรรมของสัตว์นั้น เคยเกิด ขึ้นแล้ว

ถูกแล้ว

[๓๐๒] อกุศลธรรมของสัตว์ใด เคยเกิดขึ้นแล้ว อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น เคย ดับไปแล้วหรือ

ถูกแล้ว

หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว อกุศลธรรมของสัตว์นั้น เคย เกิดขึ้นแล้ว

ถูกแล้ว

[๓๐๓] กุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้ว ในภูมิใด อกุศลธรรมเคยดับไปแล้ว ในภูมินั้น หรือ

ถูกแล้ว