ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๓ · หน้า ๘ · ข้อ 385
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

อันสูงสุดแล้ว ไม่มีความต้องการอะไรในโลกทั้งปวง ย่อม

ไม่เศร้าโศกในเวลาตาย ดุจบุคคลออกจากเรือนที่ถูกไฟ

ไหม้ฉะนั้น สิ่งใดสิ่งหนึ่งซึ่งมีอยู่ในโลกนี้ก็ดี ภพที่สัตว์

ได้อยู่ในโลกนี้ก็ดี พระพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณใหญ่ได้

ตรัสไว้ว่า สิ่งทั้งหมดนี้ไม่เป็นอิสระ ผู้ใดรู้แจ้งธรรมข้อ

นั้น เหมือนดังที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ ผู้นั้นย่อมไม่

ยึดถือภพไรๆ ดังบุคคลไม่จับก้อนเหล็กแดงอันร้อนโชน

ฉะนั้น. เราไม่มีความคิดว่าได้มีมาแล้ว จักมีต่อไป

สังขารทั้งหลายจักปราศจากไป จะคร่ำครวญไปทำไมใน

เพราะสังขารเหล่านั้นเล่า.

ดูก่อนนายโจร ความกลัวย่อมไม่มีแก่ผู้พิจารณาเห็น

ตามความเป็นจริง ซึ่งความเกิดขึ้นแห่งธรรมอันบริสุทธิ์

และความสืบต่อสังขารอันบริสุทธิ์. เมื่อใดบุคคลพิจารณา

เห็นโลกเสมอด้วยหญ้าและไม้ด้วยปัญญา เมื่อนั้นบุคคล

นั้นย่อมไม่ยึดถือว่าเป็นของเรา ย่อมไม่เศร้าโศกว่า ของ

เราไม่มี. เรารำคาญด้วยสรีระ เราไม่ต้องการภพ ร่าง-

กายนี้จักแตกไป และจักไม่มีร่างกายอื่น ถ้าท่านทั้ง

หลายจะทำกิจใดด้วยร่างกายของเรา ก็จงทำกิจนั้นเถิด.

ความขัดเคืองและความรักใคร่ในร่างกายนั้น จักไม่มีแก่

เรา เพราะเหตุที่ท่านทั้งหลายทำกิจตามปรารถนาด้วย

ร่างกายของเรานั้น.