ในครั้งนั้น นางเทพธิดามณีเมขลาซึ่งท้าวโลกบาลทั้ง ๔ ตั้งไว้คอยดู แลบุรุษผู้วิเศษเช่นนี้ เผลอไป ๗ วัน ด้วยความเป็นใหญ่ของตนในวันที่ ๗ ได้เห็นพระโพธิสัตว์แล้วสังเวชใจว่า หากบุรุษนี้ตายในมหาสมุทรนี้ เรา ต้องได้รับคำติเตียนมากมาย จึงเอาอาหารทิพย์บรรจุลงในภาชนะทองคำรีบ มาแล้วกล่าวว่า ท่านพราหมณ์ บริโภคอาหารทิพย์นี้เถิด. พระโพธิสัตว์ มองดูเทพธิดานั้นจึงปฏิเสธว่า เราไม่บริโภค เรารักษาอุโบสถ เมื่อจะถาม เทพธิดานั้นจึงกล่าวว่า :-

ท่านเชื้อเชิญเราเป็นอย่างดี ท่านกล่าว

กะเราว่า เชิญบริโภคอาหาร ดูก่อนนารีผู้มี

อานุภาพมาก เราขอถามท่าน ท่านเป็นเทพธิดา

หรือเป็นมนุษย์.

เทพธิดามณีเมขลา เมื่อจะให้คำตอบแก่พระโพธิสัตว์ได้กล่าวคาถา เหล่านี้ว่า :-

ท่านสังขพราหมณ์ ข้าพเจ้าเป็นเทพธิดา

มีอานุภาพมาก มาในท่ามกลางมหาสมุทรนี้ มี

ความสงสาร มิได้มีจิตประทุษร้าย มาในที่นี้

เพื่ออประโยชน์แก่ท่าน ข้าพเจ้าขอมอบข้าว

น้ำ ที่นอน ที่นั่ง และยานหลายชนิดแก่ท่าน

ทั้งหมด ขอท่านนำไปใช้ตามความปรารถนา

เถิด.