(ท้าวสักกะเมื่อจะส่งเทพธิดาทั้ง ๔ ไปสำนักโกสิยดาบส ให้เรียกมาตลีเทพบุตร มาแล้ว จึงตรัสคาถาว่า)

{๒๖๘} [๒๒๔] ก็โกสิยดาบสนั้นอยู่ ณ ทิศใต้ริมฝั่งแม่น้ำคงคา

ข้างหิมวันตบรรพต โกสิยดาบสนั้นมีน้ำและโภชนะหาได้ยาก

นี่แน่ะเทพสารถี ท่านจงนำอาหารทิพย์ไปถวายให้ถึงแก่ท่าน

(ต่อจากนั้น พระศาสดาจึงตรัสว่า)

{๒๖๙} [๒๒๕] มาตลีเทพบุตรนั้นถูกท้าวสักกะผู้ประเสริฐกว่าเทวดา

ทรงส่งไป จึงขึ้นรถเทียมด้วยม้า ๑,๐๐๐ ตัว

ได้ไปถึงอาศรมอย่างเร็วพลันนั่นแล ไม่ปรากฏกาย

ได้ถวายอาหารทิพย์แก่พระมุนีแล้ว

(โกสิยดาบสรับโภชนะแล้วยืนอยู่นั่นแหละ กล่าวว่า)

{๒๗๐} [๒๒๖] ก็เมื่อเรายืนบำเรอการบูชาไฟอยู่ต่อหน้าดวงอาทิตย์

ซึ่งบรรเทาความมืดในโลกอันอุดม

ท้าววาสวะผู้ทรงครอบงำภูตทั้งปวง

หรือใครกันแน่มาวางอาหารทิพย์ไว้ในฝ่ามือของเรา

[๒๒๗] อาหารทิพย์นี้ขาวอุปมาดังสังข์ ไม่มีสิ่งเปรียบปาน

น่าดู สะอาด มีกลิ่นหอม น่าพอใจ ไม่เคยมีมา

ยังไม่เคยได้เห็นด้วยตาของเราผู้เป็นคน

เทวดาตนใดวางอาหารทิพย์ไว้ในฝ่ามือของเราหรือ

(มาตลีเทพสารถีกล่าวว่า)

{๒๗๑} [๒๒๘] ข้าแต่พระมหามุนี ข้าพเจ้าถูกท้าวสักกะ

ผู้เป็นจอมแห่งเทพ ผู้ยิ่งใหญ่ใช้มา

จึงได้รีบนำอาหารทิพย์มา ข้าแต่พระมหามุนี

ขอพระคุณเจ้าจงรู้จักข้าพเจ้าว่า มาตลีเทพสารถี