[๒๑๓๒] พระองค์ไม่ทรงรู้สึกว่า หม่อมฉันทั้ง ๒

ถูกพราหมณ์ผู้หยาบช้าเหลือเกิน ผู้แสวงหาทรัพย์ผูกมัด

แกเฆี่ยนตีหม่อมฉันทั้ง ๒ เหมือนนายโคบาลเฆี่ยนตีโค

[๒๑๓๓] ขอให้น้องกัณหาอยู่ ณ ที่นี้นี่แหละ

เธอยังไม่รู้จักทุกข์ร้อนอะไร ๆ เธอจะคร่ำครวญ

เหมือนลูกเนื้อที่ยังดื่มนมพลัดจากฝูงไม่เห็นแม่

(พระกุมารคร่ำครวญถึงพระมารดาและพระบิดาว่า) {๑๑๗๔} [๒๑๓๔] ข้าพระองค์ไม่เป็นทุกข์

เพราะความทุกข์เช่นนี้คนพึงได้รับเหมือนกัน

แต่ทุกข์ที่หม่อมฉันไม่เห็นพระมารดา

เป็นทุกข์ที่ยิ่งกว่านี้ของหม่อมฉัน

[๒๑๓๕] ข้าพระองค์ไม่เป็นทุกข์

เพราะความทุกข์เช่นนี้คนพึงได้รับเหมือนกัน

แต่ทุกข์ที่หม่อมฉันไม่เห็นเสด็จพ่อ

เป็นทุกข์ที่ยิ่งกว่านี้ของหม่อมฉัน

[๒๑๓๖] พระมารดานั้นจักทรงทนทุกข์ลำบากแน่

เมื่อไม่ได้ทอดพระเนตรเห็นพระกัณหาชินากุมารี

ผู้มีดวงเนตรงดงาม ก็จักทรงกันแสงพร่ำหาตลอดกาลนาน

[๒๑๓๗] พระบิดานั้นจักทรงทนทุกข์ลำบากแน่

เมื่อไม่ได้ทอดพระเนตรเห็นพระกัณหาชินากุมารี

ผู้มีดวงเนตรงดงาม ก็จักทรงกันแสงพร่ำหาตลอดกาลนาน

[๒๑๓๘] พระมารดานั้นจักทรงทนทุกข์ลำบากแน่

เมื่อไม่ได้ทอดพระเนตรเห็นพระกัณหาชินากุมารี

ผู้มีดวงเนตรงดงาม ก็จักทรงกันแสงพร่ำหา