ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๘ · หน้า ๓๑๐ · ข้อ 816 817 818 819 820 821
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

(พราหมณ์จึงกล่าวว่า)

{๗๐๔} [๘๑๖] ข้าแต่พระภูริทัต พระดำรัสของพระองค์เป็นกุศล

ข้าพระองค์ยินดียิ่งนัก

ข้าพระองค์แก่แล้วจักบวช ไม่ปรารถนากามทั้งหลาย

(พระโพธิสัตว์ตรัสว่า)

{๗๐๕} [๘๑๗] หากพรหมจรรย์มีการแตกทำลาย

กิจที่ต้องทำด้วยโภคทรัพย์ทั้งหลายจะเกิดขึ้น

ท่านอย่าได้มีความหวั่นใจ ควรมาหาเรา

เราจะให้ทรัพย์แก่ท่านมาก ๆ

(พราหมณ์เนสาทะกล่าวว่า)

{๗๐๖} [๘๑๘] ข้าแต่พระภูริทัต พระดำรัสของพระองค์เป็นกุศล

ข้าพระองค์ยินดียิ่งนัก

ข้าพระองค์จักกลับมาอีก ถ้ามีความต้องการ

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๗๐๗} [๘๑๙] พระภูริทัตได้ฟังคำนี้แล้วจึงใช้ให้ชน ๔ คนไปส่งว่า

ท่านทั้งหลายจงลุกขึ้นมาไปเถิด

จงเตรียมตัวพาพราหมณ์ไปส่งโดยเร็ว

[๘๒๐] ชนทั้ง ๔ ที่พระภูริทัตใช้ให้ไปส่ง

ฟังพระดำรัสของพระภูริทัตแล้ว

ลุกขึ้นพาพราหมณ์ไปส่งจนถึงโดยเร็ว

(พราหมณ์เนสาทะกล่าวกับพราหมณ์อลัมปายนะว่า)

{๗๐๘} [๘๒๑] แก้วมณีที่สมมติกันว่าเป็นมงคล เป็นของดี

เป็นเครื่องปลื้มใจ น่ารื่นรมย์ใจ เกิดแต่หิน

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ภูริทัตตชาดก (ชาดกที่ ๖, ๕๔๓) ตอนต้น
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า